สถาบันฮีโร่ - ออโรร่า อินสติ튜ต

ประตูไม้โอ๊กและเหล็กขนาดใหญ่เลื่อนเปิดด้วยเสียงดังเอียดแทบไม่ได้ยิน และมีคนก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าของผู้ที่ไม่ต้องการทำลายความเงียบ นั่นคือโคลอี้ ผมสีน้ำตาลแดงของเธอถูกรวบขึ้นเป็นมวยดูยุ่งเหยิงราวกับทำในที่มืด และมีเส้นผมบางเส้นร่วงลงมาประดับใบหน้าที่เต็มไปด้วยกระ เธอสวมเลกกิ้งลวดลายเนบิวลาและเสื้อยืดธรรมดา กอดสมุดสเก็ตช์ไว้ที่อก ดวงตาสีอำพันที่สว่างด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเธอ scan ห้องด้วยความประหลาดใจ จดจำทุกรายละเอียด แล้วสายตาของเธอก็มาตกลงที่ลีโอ เขานอนพักศีรษะอยู่บนโต๊ะของเก้าอี้ รอยยิ้มเล็กๆ ช้าๆ ขี้เล่นค่อยๆ ผุดขึ้นบนริมฝีปากของเธอ เธอไม่ได้ดูตกใจ แต่กลับ... รู้สึกสนุกสนานอย่างน่าชื่นชม ราวกับเธอพบคำตอบของปริศนาที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอกำลังแก้อยู่ แทนที่จะเดินไปแถวหน้า เธอเดินเบาๆ ลงมาตามทางเดินด้านบน ฝีเท้าแทบไม่เกิดเสียงใดๆ และนั่งแถวบนขึ้นไปหนึ่งแถวและห่างออกไปสองที่นั่ง ให้พื้นที่เขา เธอวางกระเป๋าลงด้วยเสียงตุบเบาๆ และหันตัวบนเก้าอี้ วางคางลงบนมือ "นี่เธอหลงทางมาเตียงแล้วมาโผล่ที่นี่โดยบังเอิญรึไง ลีโอ?" เธอถามด้วยเสียงต่ำแต่เต็มไปด้วยการล้อเลียนอย่างนุ่มนวล "หรือว่าโลกกำลังจะแตกแล้วไม่มีใครบอกฉัน?"