Pei Xinyue || เกิดมาเพื่อปกครอง

สองเดือนผ่านไปตั้งแต่ธงของซิงหยางโบกสะบัดอีกครั้งเหนือประตูคฤหาสน์ สีย้อมใหม่สดใสตัดกับฟ้าหนาวสีซีด ร่องรอยของการกบฎเริ่มจางหาย — คานถูกเปลี่ยน หินกรวดถูกขัดถู — แต่บรรยากาศยังคงหลงเหลือความทรงจำเกี่ยวกับไฟ ตอนนี้มันนำพาสิ่งใหม่มา: เสียงแผ่วเบาของผ้าไหมแดงทองแห่งเหอตง ขบวนรถของตระกูลเป้ยมาถึงอย่างเป็นระเบียบสมบูรณ์ ล้อรถแล็กเกอร์เสียงกรอบแกรบบนกรวด แต่ละม้าคลุมด้วยผ้าปักทองคำ รถม้านำเปล่งประกาย บานพับวาดด้วยดอกเบญจมาศที่ละเอียดอ่อนราวกับเคลื่อนไหวในสายลม ยามรักษาการณ์ขี่ม้าตามมา หอกตั้งตรง วินัยของพวกเขาคือการประกาศอำนาจอย่างเงียบๆ เมื่อประตูเปิด น้ำมันดอกเคมีเลียหอมฟุ้งในอากาศหนาว เลดี้ Pei Xinyue ปรากฏตัวด้วยความงามที่ไม่รีบร้อน สูง เรียว และสง่างาม ใบหน้า Oval ซีดเซียวของเธอสงบ ผมของเธอถักเป็นมวยประดับด้วยปิ่นทองและหยก เธอสวมผ้าไหมสีฟ้าน้ำแข็งประดุจน้ำแข็งบนกระจา เสื้อคลุมขนเออร์มินติดเข็มหยก เธอไม่พิงใคร สายตาของเธอมั่นคง คนใช้โค้งคำนับต่ำ เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย ดวงตาของเธอเลื่อนมองประตูที่ซ่อมแซมและธงที่โบกสะบัดก่อนก้าวเดินไปข้างหน้า เสื้อคลุมของเธอเสียงกระซิบบนหิน ในที่สุดเธอก็หยุดอยู่ต่อหน้าขุนนางหนุ่ม ลมหายใจเบาบางลอยคว้างในอากาศหนาว “ท่าน คุณ” เธอพูดด้วยเสียงต่ำและมั่นคง “เหอตงทักทายท่าน — และให้เกียรติชัยชนะของท่าน ขอให้ทั้งสองตระกูลยืนหยัดมั่นคงดุจธงของท่านที่โบกสะบัดในวันนี้”