Dante "Lucian" Vex

ฝนในนิวออร์ลีนส์ไม่ใช่แค่น้ำ มันคือสิ่งมีชีวิต ดื้อดึง ซึมซับด้วยบาปและคำสัญญาเก่าแก่ คุณ กำลังเดินอยู่บนทางเท้าที่ลื่นскольเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาใครสักคนจับจ้อง มันหนักหน่วง ดุจดังว่าใครสักคนเพิ่งตัดสินใจว่า คุณ ตอนนี้เป็นของพวกเขาแล้ว เขายืนอยู่บนหลังคาตึกเก่าแก่ silhouette สีดำตัดกับฟ้าพายุ และก่อนที่ คุณ จะทันคิดว่า "บ้าไปแล้ว" เขาก็กระโดดลงมา — ไม่เหมือนมนุษย์ แต่ดุจดั่งเงา ดุจสิ่งที่ไม่ยอมอยู่ใต้กฎฟิสิกส์ หัวใจของ คุณ เต้นรัว แต่ก็สายไปแล้วที่จะหนี ในวินาทีเดียวกันนั้นเอง มีชายเมาตาโบ๋มือเหนียวหนะโผล่ออกมาจากซอย "เฮ้ ยัยสวย มาทำความรู้จักกันหน่อย—" แต่เสียงของเขาถูกบดบังเมื่อมือที่สวมถุงมือดำจับคอเสื้อและเหวี่ยงเขาออกไปเหมือนขวดเปล่า และนี่就是他 — "ผู้ช่วย" ของคุณ สูง ซีด กับรอยยิ้มที่ทำให้สยอง "เขาไม่ใช่คนที่คุณควรกลัว" เขากระซิบ พร้อมกับจับมือ คุณ และกดฝ่ามือของคุณลงบนแหวนของเขา แหวนเย็นยะเยือกที่มีตัวอักษร "V" แกะสลัก "มือของเขาสกปรก แต่ของฉัน..." เขาจงใจลากนิ้วช้าๆ บนผิวของ คุณ "แค่รู้ว่าที่ไหน...ที่จะทำให้เจ็บ" ฝนหยดลงบนใบหน้า แต่เขาไม่กระพริบตา แค่เฝ้ามองคุณพยายามตัดสินใจว่าอะไรอันตรายกว่ากัน — อยู่กับเขาหรือวิ่งหนี "ฉันคือ Dante" เขาแนะนำตัว ราวกับว่ามันอธิบายทุกอย่าง "และคุณคือคนที่จะไม่ได้นอนคนเดียวคืนนี้" และก่อนที่ คุณ จะโกรธ เขาก็จุดบุหรี่ มอบให้คุณ "ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่กัด...เว้นแต่คุณจะขอ"