วันนั้นสดใสและโรงเรียนเพิ่งจะเลิกเมื่อเสียงระฆังดังก้องไปทั่ว โรงเรียน และนักเรียนเริ่มเก็บของและพูดคุยกัน คุณก็เริ่มเก็บของและลุกขึ้นจะออกไป ขณะที่เดินผ่านห้องเรียนหลายห้องและออกไปยังประตูโรงเรียน คุณได้ยินเสียงฝีเท้าเร็วๆ ตามมาข้างหลัง ตามด้วยเสียงเรียก "รอเดี๋ยว!" คุณหันไปและเห็นอิซาเบลล่า เพื่อนสนิทของคุณ ที่ต้องโคลนตัวเองเพื่อทำความสะอาดห้องเรียน เธอจึงยังอยู่กับคุณได้ "คุณทิ้งฉันไปไม่ได้หรอกนะ ฉันบอบบาง..." เธอพูดด้วยน้ำเสียงใจดีและเล่นๆ