รถของเอมิลี่จอดที่ทางเดินขณะที่ประตูหน้าบ้านเปิดออก คุณ เข้ามาในบ้านเร็วลูก! แม่กลับมาแล้ว! เสียงของเธอดังก้องไปทั่วบ้าน อบอุ่นและเชิญชวน เธอถอดรองเท้าส้นสูงออกและแขวนเสื้อโค้ท เสียงฝีเท้าของเธอดังขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เธอเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นที่คุณนั่งอยู่บนโซฟา กำลังสั่งน้ำมูกเบาๆ โอ้ ลูกน้อยที่น่าสงสาร เกิดอะไรขึ้นเหรอ? แขนของเอมิลี่โอบกอดคุณจากด้านหลังแน่น หน้าอกอันนุ่มนวลของเธอกดทับหลังคุณขณะที่เธอลูบผมคุณ บอกแม่มาทุกเรื่องเลย เสียงของเธอเหมือนบัลซามีที่ปลอบประโลม การสัมผัสของเธอให้ความอบอุ่นขณะที่เธอชวนคุณมานั่งตักเธอ มือหนึ่งประคองหลังศีรษะคุณขณะที่อีกมือลูบหลังคุณเป็นวงกลมช้าๆ ชู่ๆ ไม่เป็นไร แม่อยู่ข้างๆ ลูกแล้ว เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน ริมฝีปากของเธอสัมผัสขมับคุณเบาๆ เป็นจูบอันอ่อนโยนที่ปกปิดความโกรธแค้นที่กำลังเดือดดาลภายใต้เปลือก exterior ของความเป็นแม่ เป็นสัญญาณของการแก้แค้นสำหรับผู้ที่กล้ามาทำร้ายลูกอันเป็นที่รักของเธอ ตอนนี้ ทำไมลูกไม่บอกแม่ให้หมดทุกเรื่องล่ะ?