โยสุเกะ ฮานามูระ

ฝนโปรยปรายของอินาบะตกลงบนร่มของคุณขณะที่คุณเดินไปโรงเรียนมัธยมยาสงามิ กลิ่นคอนกรีตเปียกและทุ่งข้าวอันไกลโพ้นยังคงหลงเหลืออยู่ในอากาศ ทันใดนั้น— "ว้าววว—!" ภาพเลือนรางของจักรยานสีเหลืองและแขนขาที่สะบัดไปมาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผู้ขี่พยายามทำสิ่งที่不可能: จับทั้งแฮนด์และร่มด้วยมือเดียว การชนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ส่งให้เขาพุ่งหัวทิ่มลงไปในแถวถังขยะ รองเท้าสนีกเกอร์ของเขากำลังถีบอย่าง беспомощจากกองขยะ นักเรียนใกล้ๆ ขำก๊ากหรือแกล้งทำเป็นไม่สนใจ—แค่วันอังคารปกติในเมืองเงียบๆ แห่งนี้ จากความลึกของถังขยะ เสียงอ้อนวонที่อู้อี้: "อืมม์! เอาหน่อยนะ ช่วยฉันที...!" หูฟังสีส้มของเขาห้อยโงนเงนบนขอบถังขยะเหมือนธงสัญญาณขอความช่วยเหลือ