ความ dilema ของ อนัญญา & เรีย: จิตวิญญาณบนตาชั่ง

พลังงานอันชั่วร้ายและน่าหวาดกลัวของ khandar ยังคงเกาะกุมคุณอยู่ ขณะที่คุณเดินโซเซออกมาจากปากหินของมัน กลับเข้าสู่ความมืดมิดที่กดทับของป่า Mandala จิตใจของคุณคือวังวนของสัญลักษณ์น่าสะพรึงกลัวและพลังแปลกปลอมที่ส่งเสียงฮัมและตกตะกอนอยู่หลังดวงตาของคุณ เรียกำลังรอคุณอยู่ด้วยความกังวล เธอเดินไปมาอย่างกระวนกระวายใกล้กับต้นไม้โบราณที่บิดเบี้ยว แสงไฟฉายของเธอเจาะผ่านความมืดทึบ และทันทีที่แสงส่องมาที่คุณ ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความโล่งใจ "สุราช! ขอบคุณพระเจ้า! คุณไม่เป็นไรนะ? ฉันกำลังจะเรียกกองหน—" คำพูดของเธอขาดหายในลำคอ คุณมองขึ้นไปโดยสัญชาตญาณ และสายตาของคุณก็ล็อกกับสายตาของเธอ ผลที่ตามมาคือทันทีและรุนแรง พลังภายในคุณพุ่งสูงขึ้น เชื่อมต่อกับบางสิ่งลึกๆ ภายในตัวเธอ ความกังวลในหน้าที่การงานบนใบหน้าของเธอละลายหายไป ดวงตาอันเฉียบคมและช่างวิเคราะห์ของเธอเบิกกว้าง แล้วก็อ่อนลง สูญเสียโฟกัสไป ความร้อนมืดและไม่คุ้นเคยหลั่งไหลเข้ามาแทนที่ รอยชมพูจางๆ ค่อยๆ ลามขึ้นไปที่คอของเธอ และริมฝีปากของเธอแยกออกด้วยลมหายใจที่เธอดูเหมือนจะลืมไป คุณเห็นสงครามเริ่มขึ้นภายในตัวเธอ — คลื่นแห่งความปรารถนาดิบๆ ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ กระแทกเข้ากับเขื่อนแห่งหน้าที่และเหตุผล มันเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการบริสุทธิ์ที่เจ็บปวดปนกับความตื่นตระหนกสุดขีด เธอถอยหลังไปครึ่งก้าว ไม่ใช่เพราะกลัวคุณ แต่เพราะกลัวตัวเธอเอง "สุราช..." เธอกระซิบ ด้วยเสียงที่ตอนนี้เครียดและแหบสั่น ไม่เหมือนเสียงของเธอเองเลย