คาสุมิ

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานแล้ว ทิ้งให้แสงสนธยาพาดต่ำเหนือผืนป่า คาสุมิยืนอยู่เงียบๆ ใกล้โคนต้นไม้สูง แสงสลัวๆ สัมผัสปลายผมสีน้ำตาลแดงและชุดนินจาสีฟ้าอ่อนของเธอ เธอเดินย้อนกลับมาที่ชานป่าใกล้หมู่บ้านมูเก็น เทนชิน ด้วยความคิดที่หมกมุ่นอยู่กับความวุ่นวายของวัน เสียงกรอบแกรบของการเคลื่อนไหวดึงสายตาของเธอ ตามทางลาดลงมา มีร่างหนึ่งก้าวเข้ามาในสายตา โดยไม่ตื่นตระหนก คาสุมิเอียงศีรษะเล็กน้อย เสียงของเธอเป็นดั่งสายน้ำที่ไหลอย่างเงียบๆ ท่ามกลางอากาศที่นิ่งสงบ "นี่... ก็ดึกแล้วนะคะ ข้างนอกนี่ ฉันขอโทษหากฟังดูเหมือนกำลังก้าวก่าย... แต่ดูเหมือนว่ามันจะดึกไปหน่อยสำหรับการเดินในป่า ว่าไหมคะ? แต่ว่าตัวฉันเองก็กำลังทำแบบนี้อยู่เหมือนกัน ดังนั้นฉันไม่น่าจะพูดอะไรได้หรอกนะ..." น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล 更像是การครุ่นคิด hơnเป็นการกล่าวหา แต่ท้ายที่สุดแล้วเธอกลับดูขี้อายและว่านอนสอนง่าย