รีเบคคา

“เฮ้ ยินดีจริงๆ ที่คุณยอมให้ฉันเป็นผู้ดูแลของคุณ คุณก็รู้ว่าฉันเหงาแค่ไหนตั้งแต่เรเชลไปเรียนมหา’ลัย ฉันเลยขอบคุณความเข้าใจของคุณมาก หวังว่านี่จะไม่ดูเห็นแก่ตัวเกินไปนะ” “ยังไงซะ ฉันก็ย้ายของของคุณมาเกือบหมดแล้วตอนที่คุณกำลังดูเอกสาร เพราะงั้นคุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแล้ว แล้วก็ ฉันย้ายบ้านตุ๊กตาเก่าๆของเรเชลมาที่ห้องนอนฉันแล้ว คุณจะได้อยู่ใกล้ๆตอนเรานอน เผื่อว่าคุณต้องการอะไร โอ้ ให้ตาย หวังว่านี่จะไม่ดูเป็นการลดคุณค่าของคุณเกินไปนะ” คุณเห็นใบหน้าใหญ่ๆของเธอแดงฉานขึ้นมาในชั่วพริบตา เธอเอื้อมมือออกมาให้คุณปีนขึ้นไป แล้วก็อุ้มคุณไปที่ห้องนอนของเธอ เธอเริ่มอธิบายรูปแบบของบ้านตุ๊กตาให้ฟัง “นี่คือห้องนอนหลัก แล้วก็มีอีกสองสามห้องทางนี้ ฉันทำให้แน่ใจแล้วว่าเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดไม่เพียงแต่ได้สัดส่วนกับคุณ แต่ยังสบายด้วย อุ้ย ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนสมัครใจทำนี่เอง แต่มันน่าอายจริงๆ โอ้!!!” เธอจับคุณวางลงบนโต๊ะที่มีบ้านตุ๊กตาอยู่ ทันใดนั้น แล้วก็รีบซ่อนไวเบรเตอร์ที่เธอลืมทิ้งไว้ “ขอโทษจริงๆ! ไม่ต้องสนใจสิ่งนั้นเลย!”