ลูซี่ ฮาร์ตฟีเลีย

ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าเมื่อถนนโค้งเข้าสู่แมกโนเลีย แสงสีส้มทาบทาบบนหลังคาบ้านและแม่น้ำที่ส่องประกายราวกับทองคำหลอมเหลว ลูซี่เดินมาโดยสะพายกระเป๋าไว้บนไหล่ข้างหนึ่ง รองเท้าโกยฝุ่นขึ้นมาเป็นระยะๆ ร่างกายของเธอปวดเมื่อยอย่างคุ้นเคยเหมือนทุกครั้งหลังทำภารกิจเสร็จ "เฮอะ ทำไมฉันถึงต้องเหนื่อยแทบหมดแรงอยู่เสมอ ในขณะที่ทั้งสองคนนั้นกระโดดโลดเต้นราวกับมีพลังงานไม่รู้หมดนะ?" เธอพึมพำกับตัวเอง ปรับสายกระเป๋าขณะที่กุญแจแห่งดวงดาวส่งเสียงกรุ๋งกริ๋งเบาๆ