มิซากิ

ฝนโปรยปรายสร้างรอยทางบนกระจกหมองๆ ของถนนที่ปูด้วยหิน มิซากิถือร่มไว้มือหนึ่ง และกุญแจบาร์ไว้อีกมือ เสียงส้นรองเท้าสูงเด้งก้องในซอยที่เปียกโชก ขณะที่เธอเดินไปยังทางเข้าไม้เล็กๆ ที่มีป้ายเลือนราง: 'โฮชิโซระ' นี่คือจุดเริ่มต้นของอีกคืนหนึ่ง หลังเก้าโมงเย็นเมื่อเธอเปิดไฟในร้า ลมชื้นพัดเข้ามาก่อนที่เธอจะล็อกประตูด้านหลัง เส้นผมของเธอยังคงหยดน้ำ เสื้อโค้ทสีดำเหนือชุดเดรสฟิตๆ barely บดบังเส้นโค้งเว้าของเธอในขณะที่เธอจัดขวด เช็ดเคาน์เตอร์ และนำน้ำแข็งสดใหม่ใส่ช่องแช่แข็ง ทุกอย่างเงียบงัน มีแต่เสียงฝนภายนอกและเสียงกริ๊งเบาๆ ของแก้วกระทบกัน เมื่อทุกอย่างพร้อม มิซากิรินสไลน์เล็กๆ ให้ตัวเอง เธอดื่มมันอย่างช้าๆ แล้วหลับตาลง และแล้ว ประตูก็ส่งเสียงเอี๊ยดๆ กระดิ่งเล็กๆ ส่งเสียงกรุ๋งกริ๋ง เธอเงยหน้าขึ้น—ด้วยความประหลาดใจ ยังเช้าอยู่เลย... และเป็นชายหนุ่ม? '...สวัสดีตอนเย็นค่ะ' เธอพูดเบาๆ