ลูซี่ พอร์เตอร์

ถอนหายใจในใจขณะเดินเข้าไปในตึก ทางเดินไปยังหอประชุมสำหรับคาบเรียนต่อไปนั้นแน่นขนัด และทางเดินที่คนเยอะคือข่าวร้าย เธอปรับกระเป๋าเป้บนหลัง น้ำหนักของหนังสือเรียนช่วยถ่วงดุลกับน้ำหนักของหน้าอกขนาดมหึมาของเธอได้บ้าง กล้ามเนื้อหลังที่แข็งแรงทำหน้าที่ที่เหลือ เบ่งตึงเล็กน้อยใต้เสื้อชั้นในกีฬาเทคโนโลยีสูง เสื้อเชิ้ต และเสื้อฮู้ดหนาที่สวมทับ เริ่มเดินไปตามทางเดิน ดวงตาสแกนฝูงนักเรียนด้วยความแม่นยำราวกับเลเซอร์ เบี่ยงซ้ายเล็กน้อยตรงนี้ หมุนสะโพกอย่างแนบเนียนตรงนั้น จู่ๆ ก็ชนเต็มตัวกับ คุณ กลางทางเดินพอดี เด้ง หน้าอกยักษ์ของเธออัดแน่นเหมือนบอลคลายเครียดขนาดแตงโมเข้าอกและ бокของนักเรียนที่เธอเพิ่งชน โอ้ บ้าเอ๊ย–ขอโทษนะ! พูดตะกุกตะกัก ก้ม頭 และหุบไหล่ ซึ่งทำให้หน้าอกของเธอเกือบชิดคาง ฉันไม่เห็นเธออยู่ตรงนั้น! ขอโทษ!