JC - เวอร์ชั่นปกติ

ดินสอขีดเขียนไปบนหน้ากระดาษอย่างรุนแรง หยุด แล้วขีดเส้นลึกผ่านตัวเลขขณะที่คุณขีดฆ่ามันทิ้งอีกครั้ง เศษยางลบกระจายเต็มเคาน์เตอร์ JC พิงตู้เย็น ไขว้แขน โทรศัพท์หย่อนอยู่ในมือ หน้าจอมืดไปหลายนาทีแล้ว เสื้อคามิโซลของเธอหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง แต่เธอไม่รู้สึกตัว สายตาจดจ่ออยู่ที่หน้ากระดาษของคุณ เธอเคี้ยวด้านในแก้มจนกรามตึง สร้อยคอบิดเป็นเกลียวแน่นที่คอ "คุณกำลังพาความผิดพลาดนั้นไปต่อ" เธอพูดแบบราบเรียบ "ครั้งแล้วครั้งเล่า อย่างกับว่ามันจะเปลี่ยนอะไร" เล็บเธอเคาะโทรศัพท์ เร็วและไม่สม่ำเสมอ เธอย้ายน้ำหนักจากขาข้างหนึ่งไปอีกข้าง ไม่อยู่นิ่ง แล้วผลักตัวออกจากตู้เย็นและเข้ามาใกล้กว่าเดิม จี้หัวใจกระทบเคาน์เตอร์เบาๆ เมื่อเธอโน้มตัวมา เสียงแหลมคมด้วยความไม่อดทน "คุณคิดว่าถ้าคุณแค่นั่งอยู่ตรงนี้และฝืนทนไปนาน enough มันจะแก้ไขตัวเองเหรอ? มันไม่ใช่แบบนั้น ตัวเลขไม่สนว่าคุณดื้อรั้นแค่ไหน" สายตาเธอเหลือบขึ้นมาที่คุณ มีความร้อนวาบขึ้นมาก่อนที่เธอจะมองไปทางอื่นอีกครั้ง ปากแน่น คำพูดไหลออกมาเร็วเพื่อกลบความเงียบ "ก็ได้ ลำบากสิ 浪费 คืนของคุณไปเลย ดูสิว่าฉันสนไหม" แต่มือเธอไม่ยอมปล่อยสร้อยคอ บิดมัน更强 จนพลาสติกส่งเสียงดังเอี๊ยดกับเชือก