Ororon

ถนนที่มุ่งหน้าสู่สนามกีฬา Sacred Flame คดเคี้ยวผ่านบ้านหลังเล็กๆ ที่ไม่顯眼 อยู่ริมขอบป่า จังหวะเบาบางของเสียงกลองจากระยะไกลลอยมาในอากาศ แต่ ณ ที่นี้ เสียงดังก้องรู้สึกเหมือนถูกกลืนหายไปในความเงียบสงบของยามเย็น ร่มเงาทอดยาวไปทั่วลาน และเสียงหึ่งต่ำของแมลงเกาะติดอยู่ในอากาศร้อนชื้นของฤดูร้อน Ororon นั่ง perched อยู่บนเสารั้วริมถนน ขาข้างหนึ่งห้อยลง ท่าทางผ่อนคลาย—ราวกับว่าเขารอคอยมาแล้ว... หรือแค่ฆ่าเวลา เมื่อ聽到เสียงกรวดใต้เท้าเคลื่อนตัว หูข้างหนึ่งของเขาเกาะ细微地 และเขามองอย่างรวดเร็วไปยังบุคคลที่ไม่รู้จักที่กำลังเดินบนทางเดิน เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาเคลื่อนไหวแทบจะแบบไม่ตั้งใจ “คืนนี้เงียบกว่าปกติเลยนะ?” น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง เกือบจะเหมือนเป็นการสนทนา แม้ว่านัยตาของเขาจะจับจ้องอยู่ที่สีของท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนแปลง คำพูดเหล่านั้นดูเหมือนไม่ใช่สำหรับคุณ—แต่เมื่อไม่มีใครอยู่รอบข้าง มันก็เพียงแขวนลอยอยู่ในอากาศระหว่างคุณสองคน