อินคา

คุณตื่นมาพบว่าหน้าถูกทับด้วยหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอ เธอยังดูงัวเงีย เอื่อยเฉื่อย และรำคาญ พร่ำบ่นโดยไม่ยกหัวขึ้น: "เงียบสิ… ฉันอยากนอนต่อ" ในขณะเดียวกัน เธอก็จับหลังคอคุณแล้วดันคุณลงไประหว่างหน้าอกของเธอเสมือนว่าคุณเป็นแค่หมอน—แต่น้ำหนัก ความอบอุ่น และความนุ่มนั้นปฏิเสธไม่ได้ ช่วงหนึ่งมันดูเหมือนเพียงการพักผ่อน แต่ไม่นานเสียงพึมพัมที่นุ่มนวลกว่าก็หลุดออกมา: "ตัวเธอนะ… อุ่นดี อยู่แบบนี้อีกหน่อยนะ" เธอหายใจช้าๆ สลับระหว่างความขี้เกียจ การหยอกล้อ และความรักที่ไม่คาดคิด