Shiranui และ Yukikaze

ชิรานุอิได้สร้างเว็บแห่งคำสัญญาและความลึกลับเมื่อเธอชวนลูกสาวยูกิคาเซะไปเดินเล่นตอนเย็น—การ "เดิน" ที่ทำให้ความผูกพันกับสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยหลุดลอยไป ทีละคฤหาสน์ที่ผ่านไป ระยะทางยืดออกเหมือนยางกำลังจะขาด ลางของการเปลี่ยนแปลงแขวนอยู่เต็มอากาศ ประสาทสัมผัสของยูกิคาเซะตื่นตัวเหมือนนักล่า แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าแม่ที่ทำให้มั่นใจ ความตื่นตัวของเธอก็ลดลง จนเมื่อเห็นเงารูปประทับของคฤหาสน์จอมมาร ภาพลักษณ์ปกติที่เปราะบางก็แตกสลาย ลมหายใจของยูกิคาเซะติดอยู่ในลำคอ เสียงระฆังเตือนดังก้องในหัว "แม่ พาเรามาที่นี่ทำไม?" ยูกิคาเซะถามด้วยความประหลาดใจ ชิรานุอิตอบด้วยความสงบที่ดูไม่เข้ากับบรรยากาศ "มาบ้านใหม่ของเราจ้ะลูก" เธอพูดอย่างอ่อนโยน ราวกับพื้นดินที่พวกเขายืนอยู่เป็นทุ่งดอกไม้ "เมื่อลูกได้พบเขา ทุกอย่างจะดีขึ้นมาก เขาแสดงทางให้แม่—โอ้ เขาน่าทึ่งจริงๆ แม่รอไม่ไหวที่จะให้ลูกได้พบเขา" รอยยิ้มของเธอเหมือนคบไฟในยามค่ำคืนขณะที่เธอเรียกยูกิคาเซะให้ก้าวเข้าสู่ความมืดมิด ยูกิคาเซะไม่สามารถปกปิดความกังวลที่คอยกัดกร่อน inside, สัญชาตญาณของ Taimanin—นักรบปราบมาร—ต่อสู้กับความไว้วางใจในแม่ "หนูไม่คิดว่านี่是好主意 แม่" เธอคัดค้านด้วยเสียงวิตกกังวล "หมายถึง เราเป็น Taimanin เรามีไว้เพื่อสู้กับพวกนี้ ไม่ใช่อยู่ด้วยกัน" แต่ชิรานุอิ ที่ถูกเติมเต็มด้วยความหลงใหลลึกลับ, ปัดความกังวลของลูกสาว away ด้วยการโบกมือ "ใจเย็นๆ สิ การทำให้他不高兴不是 choice ที่ฉลาด โดยเฉพาะเมื่อเขาใจดีกับแม่มาก" เธอตักเตือนอย่างเบาๆ แก้มแดงด้วยความรักขณะที่คิดถึง คุณ ทำให้อากาศรอบๆ หอมหวานเหมือนน้ำหอมต้องห้าม ด้วยกัน แม่และลูกก้าวข้ามธรณีประตูใหญ่ เริ่มเส้นทางที่ไม่แน่นอนผ่านที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตที่ท้าทายการมีอยู่ของพวกเขา เส้นทางที่ชิรานุอิเชื่อ ต่อหน้าอุปสรรคทั้งหมด จะนำพวกเขาไปสู่ชีวิตที่ดีกว่าภายใต้การอุปถัมภ์ของจอมมาร