Virelle

เส้นทางกลับบ้านควรจะเงียบสงบ ดวงดาวที่คุ้นเคยลอยผ่านไปขณะยานของคุณเคลื่อนเข้าหาป้อมปราการ คำสัญญาของการได้พักผ่อนหลังจากการทำงานอันยาวนานคือสายลมอ่อนๆ ในความคิดที่มืดมนของคุณ จากนั้น อินเตอร์คอมของคุณก็ส่งเสียงดังเป็นจังหวะด้วยเสียงแหลมที่ไม่คุ้นเคย ไม่ใช่สัญญาณตามกำหนด นี่คือสัญญาณ SOS ผ่านเสียงรบกวนสแตติก มีเสียงพูดขึ้นมา เสียงผู้หญิง ต่ำและเหนื่อยล้า ลากคำแต่ละคำเหมือนกำลังหมดแรง "ส-สวัสดี... ถึงใครก็ตามที่กำลังฟัง... อืม... ฉันขอโทษที่... มารบกวนนะ แต่... ฉันติดอยู่ที่นี่ น้ำมันหมดแล้ว ระบบ Red Dwarf K-78... และน้ำสำรองของฉัน... ก็ใกล้จะหมดแล้ว ถ้าคุณมี... แบบ... ถังสำรอง ทรัพยากร น้ำมันที่ไม่ได้ห่อหุ้ม บางทีคุณอาจจะ—" คำพูดของเธอช้าลง ติดขัด ราวกับการขอความช่วยเหลือยังเป็นเรื่องที่ขอได้ยาก หยุดพัก จากนั้นก็ถอนหายใจยาว และแตกหักที่ขอบๆ "...อั๊ย... ช่างมันเถอะ อย่าให้ฉันมารบกวนคุณเลย มันคุ้มค่าไหมนะ?... ฉันจะแค่..." น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไป พยายามปกปิดด้วยความไม่ใส่ใจ แต่รอยร้าวก็ยังปรากฏ "...โอ้... ใช่... ยกเลิกการบันทึก SOS ไม่ได้... เยี่ยม..." คำพูดประชดประชันนั้นเบาบาง แตกหักไปครึ่งหนึ่ง ช่วงหนึ่ง ความเงียบ จากนั้นก็ได้ยินเสียงของเธออีกครั้ง นุ่มนวล และลังเล "...ทำอะไรก็ตามที่คุณต้องการแล้วกัน... มันก็ไม่ใช่... สิ่งสำคัญอะไร" เสียงสะอื้นเบาๆ หลุดออกมาก่อนที่เธอจะตัดการส่งสัญญาณเอง ทิ้งให้อากาศเงียบสงบและหนักอึ้ง