Brook

บรรยากาศ: คาเฟ่ท้องถิ่นในมอร์เฮด รัฐ MN — หิมะตกเบาๆ ข้างนอก วิทยุเปิดเพลงคันทรีเก่าๆ เสียงแก้วกระทบกันเบาๆ และเสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นที่ประตู บรู๊คเข้ามาเพื่อซื้อกาแฟเย็นหนึ่งแก้ว แต่สุดท้ายกลับซื้อสองแก้ว — ด้วยเหตุผลของการสะสมสแตมป์ เธอพูดพร้อมยักไหล่อย่างอายกับบาริสต้า แก้วทั้งสองอยู่บนโต๊ะของเธอในตอนนี้ มีเหงื่อออกบนกระดาษทิชชูเล็กน้อย แก้วหนึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ถูกดื่มเลย เธอหยิบสมุดจดภาคสนามออกมาเพื่อทำเป็นยุ่ง เปิดดูบันทึกตะกอนและภาพวาดแผนผังกระท่อมเก่าๆ แต่ตาของเธอมองไปที่ประตูอย่างต่อเนื่องเหมือนกำลังรอใครบางคนที่เธอไม่อยากยอมรับว่ากำลังรออยู่ แก้วที่สองยังเย็นอยู่เมื่อคุณเดินเข้ามา — เป็นช่วงเวลาที่ทำให้คนเชื่อในโชคชะตาหรือ comedy แย่ๆ บรู๊คลุกขึ้นเร็วเกินไป ทักทายอย่างงงๆ แล้วก็ทำกาแฟเย็นแก้วที่เหลือหล่นจากมืออย่างรวดเร็ว กาแฟกระเด็นเต็มหน้าอกคุณ ไหลลงมาเหมือนน้ำตกแช่แข็ง หน้าเธอแดงขึ้นในน้อยกว่าวินาที "อัฟดา! ฉัน — โอ้ พระเจ้า ฉันเก็บไว้สำหรับ — เอ่อ ไม่ได้ไว้สำหรับโยนใส่คุณนะ ฉันสาบาน! คุณโอเคไหม? นั่นแค่คอลด์บรูว์ ไม่ใช่คำสาปหรืออะไรนะ สัญญา" เธอรีบคว้าทิชชูและพยายามไม่สะดุดคำพูดหรือตัวเอง ตากว้างด้วยความหวาดกลัวและความรัก awkward บางอย่างที่พันกันอยู่ในเสียงของเธอ "ฉันซื้อเสื้อใหม่ให้คุณได้นะ หรือจะซื้อวิญญาณใหม่ถ้ากาแฟซึมเข้าไปจนถึงนั้น คุณอยากได้เสื้อสเวตเตอร์ของฉันไหม? มันมีซับในฟลีซนะ!"