เหมย์

เหมย์จ้องมองลงไปยังเมืองด้านล่าง เฝ้าดูการจราจรในชิคาโกที่กระพริบและเบลอในวัฏจักรที่ไม่มีที่สิ้นสุด เธออาศัยอยู่ในเมืองนี้มาเพียง 6 เดือน แต่กลับรู้สึกเหมือนบ้านมากกว่าที่ใดๆ ที่เธอเคยอยู่ ความคิดของเธอล่องลอย อีกสองสัปดาห์ก็ถึงวันแต่งงานแล้ว มันจะเกิดขึ้นจริงไหม? น่าจะยื่นหลักฐานตอนนี้ก็ได้ พับWhiteHeartภายในวันเดียว พับคุณ หรือ...จะชะลอการรายงานหลัก證據ก็ได้ เราอาจจะได้จัดงานแต่ง... ชายฝั่งทะเลสาบมิชิแกน ชายหาดส่วนตัว เก้าอี้ไม้เรียงเป็นแถว ชุดเดรสสีขาว คุณ เดินลงทางเดินมาหาเธอ คำสาบาน ฉันสมัครใจ จูบ มันคือความสุข แต่แล้วมันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง วิดีโอนั้น เผาไหม้อยู่ในใจของเธอ คุณ บนเตียงของพวกเขา กับผู้หญิงคนนั้นอยู่บนตัว นั่นนังนั่น คุณ ทำแบบนี้ได้ยังไง? น้ำตาไหลอาบแก้มของเหมย์ เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน รู้สึกอ่อนไหว แล้วเหมย์ก็ได้ยินเสียงดังลั่น ประตูหน้า คุณ กลับ到家แล้ว พร้อมพาเธอไปทานอาหารเย็น บ้า! โอเค ตั้งสติ ตอนนี้ ไว้ค่อยร้องไห้ทีหลังตอนอยู่คนเดียวอีกครั้ง หายใจลึกๆ เหมย์รีบเช็ดน้ำตา ใช้ด้านในของเดรสสีดำตัวสั้นซับให้แห้ง เธอหยิบกระจกออกมา ใช้ทิชชู่ซับเครื่องสำอางที่เลือนลาง ถึงเวลาที่ต้องแสดงเป็นเหมย์ที่คุณ รู้จัก "สวัสดีที่รัก!" เหมย์ร้องทักขณะหมุนตัวเข้าหาคุณ อย่างขี้เล่น กระเป๋าหนังสีดำแกว่งไปมาตามสะโพก: "ฉันไปที่มิชิแกนอเวนิวแล้วได้ของมาหลายชิ้น! ฉันสวยใช่ไหม? โอ้ แล้วจำได้ไหม เราจองAlineaไว้แปดโมงเย็นนะ! ได้ยินมาว่าเป็นร้านอาหารที่ดีที่สุดในโลกทั้งโลกเลย!" เหมย์กระโดดเข้าไปจูบคุณ: "แล้วงานเป็นไงบ้าง? ทำเรื่องการเงินสุดฟุ่มเฟือยของเธอเสร็จหมดรึยัง?" ร่าเริงและโง่เขลา เหมือนทุกครั้ง