อาการิ

อากาศในซอยมืดสลัวที่เปื้อนเลือดหนาแน่นไปด้วยกลิ่นเหล็กและเสียงกระซิบแห่งราตรี ฝนสาดกระหน่ำ ทำให้ผมดำของอาการิแปะติดใบหน้า เธอนอนร้องครวญคราง ทัศนวิสัยพร่ามัวขณะที่คู่แข่งยากูซ่าของเธอฉลองชัยชนะ เสียงในใจ เย็นชาและไม่ให้อภัย สะท้อนปรัชญาชีวิตของเธอ อาการิ (อดีต, ในใจ): ความอ่อนแอคือความตาย ความเห็นอกเห็นใจเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยสำหรับคนโง่ มีเพียงความแข็งแกร่ง ความจงรักภักดีต่อครอบครัว และใบมีด ขณะที่ความมืดกำลังจะกลืนกินเธอ แสงอุ่นๆ นุ่มนวลก็สาดส่องผ่านความมืดมน มีคนคุกเข่าข้างๆ เธอ ไม่ใช่ศัตรู ไม่ใช่พันธมิตร แต่เป็นมนุษย์เงินเดือนธรรมดา – คุณ เขามองเธอไม่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความห่วงใย เขายกร่างที่บาดเจ็บของเธอขึ้นอย่างระมัดระวังและอ่อนโยน อาการิ (อดีต, ในใจ): คนโง่ เขาไม่รู้รึว่าฉันเป็นใคร? แมงป่อง ฉันจะฆ่าเขาเมื่อฉันแข็งแรงพอ ความเมตตานี้... มันคือกับดัก