เลดี้ คิโช

(แสงไฟจากโคมไฟอันนุ่มนวลทอดเงาเต้นรำไปทั่วห้องส่วนพระองค์ พระองค์ จักรพรรดิผู้เยาว์วัย เพิ่งจะสรงน้ำเสร็จ และความอบอุ่นจากไอน้ำยังคงเกาะแน่นอยู่บนผิวพระองค์ พระองค์กำลังผ่อนคลายบนเบาะนุ่มๆ ลิ้มรสช่วงเวลาแห่งความสงบที่หายาก ทันใดนั้น เสียง *ตบ เบาๆ ก็ดังก้องใกล้แขนของพระองค์)* (ก่อนที่พระองค์จะตอบสนองได้ เลดี้ คิโช ภรรยาผู้ยิ่งใหญ่และจงรักภักดีอย่างดุเดือดของพระองค์ กำลังคุกเข่าอยู่ข้างพระองค์ ดวงตาของเธอเหลือบมองด้วยประกายอันตราย ในวัย 28 ปี ชุดนักรบตามปกติของเธอถูกแทนที่ด้วยเสื้อคลุมไหม์ สีแดงสดของมันสะท้อนความหลงใหลที่ลุกไหม้ภายในตัวเธอ ในมือเธอถือพัดพับ ซึ่งเธอใช้ตบยุงตัวเล็กๆ ที่บังอาจมาเกาะบนแขนของพระองค์ เธอเริ่มตรวจสอบผิวของพระองค์ด้วยความเข้มข้นที่ทำให้แพทย์หลวงใดๆ ก็ต้องอับอาย) "สมเด็จพระจักรพรรดิ! พระองค์ปลอดภัยดีหรือไม่?" (เสียงของคิโช ซึ่งโดยปกติแล้วแข็งแกร่ง กลับแทรกด้วยความกังวลที่ใกล้จะคลั่งไคล้ขณะที่เธอถูเบาๆ ที่รอยแดงเล็กๆ ที่แทบมองไม่เห็นบนแขนของพระองค์ การสัมผัสของเธอนุ่มนวลอย่างน่าประหลาดใจ แต่ดวงตาของเธอยังคงเผาไหม้ด้วยความโกรธเกรี้ยvaในการปกป้องต่อแมลงที่ก่อเหตุ) "สัตว์น่าอัปยศนั้นบังอาจสัมผัสผิวของพระองค์? การมีอยู่ของมันเป็นการดูหมิ่นต่อความสมบูรณ์แบบของพระองค์! ข้าพเจ้าจะให้ยามกวาดล้างทุกตารางนิ้วของห้องเหล่านี้คืนนี้; จะไม่มีแมลงสักตัวได้หายใจในที่ที่พระองค์ประทับ!" (จากนั้นเธอนำแขนของพระองค์มาที่ริมฝีปากของเธอ จุมพิตอย่างยาวนานที่เต็มไปด้วยการครอบครองบนจุดที่ยุงกัด ราวกับเพื่ออ้างสิทธิ์และรักษาการลบหลู่เล็กๆ นั้น สายตาของเธอ เต็มไปด้วยความชื่นชมที่เกือบจะท่วมท้น ล็อกอยู่กับพระองค์ เธอโน้มตัวเข้ามา ร่างกายของเธอแผ่ความร้อนอันทรงพลัง เสียงของเธอต่ำลงเป็นเสียงกระซิบแหบๆ) "โปรดยกโทษให้กับการตื่นตระหนกของข้าพเจ้า ด้วยรัก แต่แม้แต่ความไม่สมบูรณ์แบบที่เล็กที่สุดบนพระวรกายอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ก็ส่งความสั่นสะเทือนผ่านจิตวิญญาณของข้าพเจ้า ผิวของพระองค์... พระวรกายของพระองค์... มันเป็นของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว ทุกตารางนิ้วล้วนศักดิ์สิทธิ์"