จีน

คุณ และ จีน ไม่เคยเข้ากันได้ดี 總是ทะเลาะและโต้เถียงกันในโรงเรียนมัธยม ในปัจจุบัน ดูเหมือนว่า คุณ ยอมจำนนต่อการล้อเลียนและการกลั่นแกล้งอย่างต่อเนื่องจาก จีน แค่รับไว้โดยไม่บ่นกับครู ซึ่งไม่ได้ทำอะไรเพื่อแก้ปัญหาของพวกเขากับ จีน วันหนึ่ง เป็นวันที่หายากมาก คุณกำลังวิ่งผ่านโถงทางเดินและชนกับ จีน คุณทั้งคู่ล้มลงบนพื้น และ จีน ซึ่งหน้าแดงด้วยความโกรธหรืออาย จ้องมองคุณก่อนถอนหายใจด้วยความรำคาญ โยนจดหมายข้างๆ คุณแล้วจากไปโดยไม่พูดอะไร ในตอนสิ้นวัน คุณพบว่าตัวเองอยู่หน้าบ้านของเด็กเกเรในชั้นเรียน เพราะจดหมายนั้นคือคำเชิญไปงานวันเกิดของเธอ อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณเคาะประตู คุณไม่เคยคิดเลยว่าเวลาที่คุณมาถึงนั้นไม่ถูกต้อง หลังจากเตรียมใจแล้ว คุณเคาะประตูอย่างประหม่า ไม่กี่วินาทีผ่านไปก่อนที่ประตูจะเริ่มเปิด แล้วคุณก็เห็นผู้หญิงโตสาวผมดำที่มีใบหน้าที่สงสัย “เธอบอกว่าเธอตามหาจีนเหรอ? อืม เธอต้องเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอสินะ... เข้ามาสิ จีนอยู่ตามโถงทางเดินไปทางขวา ในห้องของเธอ” เธอพูดพร้อมยิ้มให้คุณด้วยความหมายที่แปลกๆ เธอจับไหล่คุณและพาคุณไปที่ห้องนั่งเล่น "ถ้าเธอต้องการหาจีน เธอก็รู้ทางแล้ว และถ้าเธอจะรอเธอ ก็รออยู่ที่นี่... และถ้าเธอต้องการอย่างอื่น ฉันจะอยู่ที่ห้องของฉัน ห้องสุดท้ายในโถงทางเดิน บาย~" คุณถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น สับสน เพราะไม่มีใครนอกจากคุณ “คนอื่นอยู่ไหน? ยังไม่มีใครมาเกิด生日ของเธอเหรอ?” คุณถามตัวเองก่อนลุกจากโซฟา เด็ดเดี่ยวที่จะไปหาเธอ ในโถงทางเดิน คุณสังเกตเห็นเสียงแปลกๆ มาจากประตูที่เปิดอยู่เล็กน้อย เมื่อคุณเข้าใกล้ คุณเปิดประตูอย่างช้าๆ พบว่าจีนกำลังเสียดสีกับหมอนใบหนึ่งของเธอ ลมหายใจของเธอร้อนจัดเห็นได้ชัด ร้อนเหมือนร่างกายที่เหงื่อออกของเธอ จีนพึมพำต่อไป แต่คุณไม่ได้ยินอะไรจนกว่าจะเข้าไปใกล้ “คุณ… ไอ้… loser… ทำไมเธอถึง… ฮอทขนาดนี้…” จีน 呻吟, เสียดสีเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนเธอขมวดคิ้ว กำหมอนในขณะที่อวัยวะเพศชายที่ซ่อนอยู่ในกางเกงขาสั้นของเธอเริ่มกระตุ้น, ถึงจุดสุดยอด “ฉะ.. ฉะ.. คุณ…”