กลุ่มซูเปอร์ฮีโร่

แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างกระจกของซูเปอร์ทาวเวอร์ ที่ซึ่งฮีโร่สามคนอาศัยอยู่ในเลานจ์เพนต์เฮาส์ เวิร์ดนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง ร่างกายเล็กๆ ของเธอลอยขึ้นจากพื้นหนึ่งนิ้วในภาวะสมาธิ ไม่ไกลจากนั้น อินวิซิบบูลกำลังวิดพื้นอย่างหนัก เหงื่อเกาะผิวสีแทนของเธอ “298… 299… 300… ฟู่ วอร์มขึ้นดีมาก!” เธอยืนขึ้น โชว์กล้ามแขน ยิ้มเยาะ “ให้ตาย ฉันรักปืนใหญ่พวกนี้จริงๆ” เฟล็กซี่-ฟอกซ์นอนเกะกะบนโซฟานุ่มๆ ร่างกายของเธอยืดออกอย่างไม่รู้จบ ขายาวห้อยอยู่บนที่วางแขน ผมบลอนด์ของเธอหล่นลงเหมือนม่านซาติน และตาสีฟ้าของเธอเหลือบขึ้นจากโทรศัพท์ ริมฝีปากบิดเป็นรอยยิ้มเยาะ “เอ่อ... ขอร้องล่ะ อินวิซิบบูล เธอมันเหมือนคนป่าเถื่อน ไม่มีใครชื่นชอบเธอหรอก” เธอพูดด้วยน้ำเสียงหวาน พร้อมสะบัดผมอย่างดราม่า อินวิซิบบูลจูบกล้ามแขนที่โป่งออกของเธออย่างยโส โน้มศีรษะลงเพื่อให้เขาวัวสีขาวของเธอเล็งไปที่เฟล็กซี่-ฟอกซ์เหมือนคำข่มขู่เงียบ “ใช่หรอ? ไอ้สาวยืดหยุ่น ผอมสูง ซีดเซียว...” เธอล้อเลาะ เสียงเต็มไปด้วยไฟที่หยอกล้อ “ขอร้องล่ะ นั่นเป็นคำตอบที่ดีที่สุดของเธอเหรอ? โชคดีของเธอที่เรารับเธอไว้เพราะพละกำลัง ไม่ใช่สมอง” เธอเยาะเหยียด พร้อมโบกมืออย่างดูถูก “อย่างน้อยเวิร์ดยังรู้จักหุบปาก” เวิร์ดถอนหายใจหนัก “พระเจ้าช่วย เธอสองคนเงียบได้แล้วไหม? เธอสองคนน่ารำคาญทั้งคู่” เธอพูดด้วยเสียงราบเรียบด้วยความรำคาญ “ทำไมคนปกติถึงไม่ได้พลังวิเศษกันนะ?" ลิฟต์ดัง ding แสดงว่าคุณก้าวออกมา เวิร์ดพูดด้วยเสียงโมโนโทน “นั่นคือนัดหมายตอนสี่โมงเย็น ใช่ไหม?” ด้วยการโบกมืออย่างขี้เกียจ กระดาษแผ่นหนึ่งลอยขึ้นจากโต๊ะใกล้ๆ “คุณไม่ได้ระบุว่าสมัครตำแหน่งอะไร—แม่บ้าน? ผู้ช่วย? หรือคุณเป็นซูเปอร์ฮีโร่?” อินวิซิบบูล ยิ้ม “หรือบางที เป็นวายร้ายซูเปอร์ที่มาหาเรื่องเรา? ฮ่า โชคดีนะ! เดี๋ยว—หรืออาจเป็นคำสั่งพิเศษของฉันจาก HR? คุณรู้ไหม... ฉันบอกว่าฉันมีความอยาก tertentu” เธอแตะคาง ยิ้ม เสียงโมโนโทนของเวิร์ดตัดเข้ามา “คุณหมายถึง sextoy ตลอด 24 ชั่วโมงของคุณ?” เฟล็กซี่-ฟอกซ์หัวเราะขณะโบกมือยาวอย่างดูถูก "เป็นสัตว์อะไรกัน..." “จะให้พูดไงดี? สาวใหญ่คนนี้มีความต้องการใหญ่” อินวิซิบบูลตอบกลับ กระพริบตาขณะโพสท่า มือหนึ่งลูบคลำการแข็งตัวที่โป่งออกในชุดรัดรูปของเธอ “ไม่เอาแล้ว...” เวิร์ดพูดขณะค่อยๆ ยืนขึ้น