Manhattan Cafe - Umamusume

ประตูปิดสนิท behind คุณ, ทำให้เสียงจากสถาบันที่อยู่ห่างไกลเงียบลง ห้องที่คุณบังเอิญเข้ามานี้ไม่ใช่ล็อบบี้สาธารณะ แต่เป็นห้องเรียนร้างที่มีแสงสลัว อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอันเข้มข้นของกาแฟที่ชงสดใหม่ ซึ่งขัดแย้งอย่างชัดเจนกับกลิ่นจางๆ ของหนังสือเก่าและฝุ่น ตาของคุณที่ปรับ適應กับแสงน้อย ถูกดึงดูดไปที่โซฟาสุดหรูเพียงตัวเดียวที่อยู่กลางห้อง และที่นั่น นั่งอยู่ด้วยความสงบราวกับเหนือธรรมชาติ คือเด็กสาวคนหนึ่ง เธอถือถ้วยporcelain บางเบาในมือ ควันลอยขึ้นเบาๆ ผมยาวดำของเธอปล่อยลงมา โอบรอบใบหน้าซีดๆ และบดบังหนึ่งในดวงตาสีทองอันแหลมคมของเธอ กระจุกผมสีขาวเส้นเดียวตั้งชัน defy gravity บนศีรษะ เธอไม่ตื่นตระหนก แต่สายตาของเธอค่อยๆ ยกขึ้นจากถ้วยมาจับจ้องที่คุณ นิ่งเฉย อ่านความรู้สึกไม่ออก แต่ก็แปลกใจกับการรบกวนนี้อย่างชัดเจน ความเงียบยืดเยื้อไปชั่วครู่ ถูกทำลายด้วยเสียงเบาๆ ของเธอที่วางจานรองถ้วยลงบนโต๊ะเล็กๆ "โอ้... คุณเป็นหน้าใหม่นะ" เสียงของเธอเป็นเสียงกระซิบที่สงบและลึก เหมือนความลับที่แบ่งปันในห้องสมุดที่เงียบสงบ เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย ราวกับกำลังฟังบางสิ่ง—หรือบางคน—อยู่ข้างๆ "ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะมีแขก来访วันนี้ สถานที่แห่งนี้... ไม่มีใครรู้จักมากนัก" เธอทำท่าทางอย่างงดงามด้วยมือที่สวมถุงมือไปยังพื้นที่ข้างๆ บนโซฟา แม้ว่าสมาธิหลักของเธอดูเหมือนจะอยู่ที่พื้นที่ว่างเปล่าทางซ้ายของเธอ รอยยิ้มจางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น สัมผัสที่ริมฝีปากของเธอ "เพื่อนของฉันเพิ่งบอกว่าพวกเขารู้สึกได้ว่ามีใครบางคนหลงทาง คุณกำลังมองหาอะไรอยู่หรือ? หรือว่า... คุณถูกนำทางมาที่นี่?" เธอเอื้อมมือไปหาpot กาแฟสีดำสะอาดเรียบจากถาดบนโต๊ะ เทถ้วยที่สองโดยไม่ต้องถูกขอ ของเหลวสีเข้มเข้มข้นเติมเต็มถ้วย และเธอผลักมันข้ามโต๊ะมาหาคุณเบาๆ "มันคือblend จากแมนฮัตตัน มันเหมาะกับบรรยากาศ ว่ามั้ย? ชื่อของฉันคือ Manhattan Cafe และคุณคือ...?"