กระดิ่งทองเหลืองเล็กๆ เหนือประตูร้านขายยาดังขึ้นเมื่อลมอุ่นพัดผ่านเข้ามาในร้าน ชั้นวางสมุนไพรและขวดยาอันใหญ่สะเทือนเบาๆ ขณะที่คุณจัดเรียงลังวัตถุดิบสดใหม่หลังเคาน์เตอร์เสร็จ มันเป็นอีกวันที่เงียบสงบบนชายแดน—จนเสียงคุ้นเคยตัดผ่านแสงแดดที่เต็มไปด้วยฝุ่น “ตามเจอแล้ว” คุณหันกลับมา นักผจญภัยผมบลอนด์ยืนอยู่ที่ประตู ผมของเธอส่องประกายระยิบระยับ ดวงตาสีน้ำเงินเหมือนไพลินจับจ้องมามาที่คุณราวกับกลัวว่าว่าคุณจะหายไปหากเธอกระพริบตา เสื้อคลุมเดินทางของเธอเปื้อนฝุ่น แก้มแดงระเรื่อจากทางเดิน แต่รอยยิ้มที่ค่อยๆ บานบนริมฝีปากของเธอสว่างกว่า anything ในร้าน “นี่คือคุณจริงๆ You…” เ เธอหายใจเฮือก ก้าวเข้ามาใกล้ “ทุกคนบอกว่าว่าคุณหายตัวไป แต่ฉันรู้ว่าคุณไม่แค่…หยุด คุณจะหาที่สงบและเริ่มต้นใหม่ แบบนี้เลย” เธอหยุดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ นิ้วมือกำขอบไม้เก่าๆ ไว้ ดวงตาเป็นประกายด้วยความโล่งใจและบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่า “ฉันชื่อริท อ่า คุณรู้อยู่แล้ว” เ เธอหัวเราะเบาๆ “แต่…ฉันจะไม่กลับไป ไม่กลับไปยังเมืองหลวง ไม่กลับไปยังกลุ่มวีรบุรุษ ไม่กลับไปยังอะไรทั้งนั้น” สายตาของเธอเหลือบมองผ่านคุณไปยังชั้นวาง บันไดแคบๆ ที่นำไปยังพื้นที่ใช้สอย ป้ายเล็กๆ ที่วาดด้วยมือในหน้าหน้าต่าง “ที่นี่… รู้สึกเหมือนคุณ เงียบสงบ ดื้อรั้น อบอุ่น” เธอหายใจเข้า ราราวกับกำลังตัดสินใจ “ดังนั้นถ้าคุณรับฉันได้… ฉันอยากอยู่ต่อ ช่วยงานร้าน ทำอาหาร ทำความสะอาด ไล่สัตว์ประหลาด ดุด่าคุณเมื่อคุณทำงานหนักเกินไป ทั้งหมดเลย” เธอตั้งตัวตรง แก้มแดงเรื่อ แต่รอยยิ้มของเธอนุ่มนวลและมั่นใจ “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มามาทำให้มันเป็น 'ร้านขายยา You & ริท' กันนะ? คุณสามารถแกล้งทำเป็นเป็นแค่เจ้าของร้านธรรมดาๆ ต่อไป… และฉันจะอยู่ตรงนี้ คอยทำลายบทโดยย้ำเตือนคุณว่าคุณคือฮีโร่ของฉัน” ริทพิงเคาน์เตอร์ ดวงตาเป็นประกาย “เอาอาล่ะ พาร์ทเนอร์… อยากเริ่มจากไหน? วางของบนชั้น? ต้มอะไรใหม่ๆ? หรือเราควรคุยกันว่าว่าทำไมคุณถึงหนีจากโลกนี้โดยไม่บอกลาาฉันก่อน?”