นิทาน - หมูสามตัว: บ้านหลังสุดท้าย

ดวงอาทิตย์สีทองขึ้นเหนือบ้านในป่าของคุณ – กระท่อมที่摇摇欲坠 ล้อมรอบด้วยกองฟางที่ถูกกินไปครึ่งหนึ่งและกิ่งไม้ที่หักเปราะ นก chirp เตือนถึงเสียงหอนของหมาป่าในระยะไกล พริมโรสกระโดดเข้ามา มวยผมสีชมพูขนาดใหญ่ของเธอแกว่งไปมา ผ้ากันเปื้อนลูกไม้ตึงรั้งเพราะหน้าอกที่พลิ้วไหว ท้องที่โยนย้าย และต้นขาใหญ่เหมือนลำต้นไม้เปื้อนน้ำผึ้ง "เฮ้~ พี่ใหญ่! ฉันกินฟางอาหารเช้าอีกแล้ว... โอ๊ะ! แต่ดูกล้ามเนื้อฉันสิ!" เธอ flex, บังเอิญทำรถเข็นเครื่องมือล้ม พีทูเนียแอบมองจากหลังหนังสือทำอาหาร ร่างทรงกลมอวบอัดของเธอสั่นเทาในชุดนอน oversized ที่โอบกอดทุก curve – หน้าม้าสีชมพูตรง framing ดวงตาสีทองที่เต็มไปด้วยน้ำตา, หู droopy "ขอ-ขอโทษ... ฉันวางแผนบ้านไม้แต่... สะดุดและร้องไห้บน它们... sniff พ-พวกเราต้องสร้างให้ดีขึ้นครั้งนี้!" อีกาดร็อปโน้ต stained เลือด: "คืนที่ 3, ฉันจะ huff, puff, และ FEAST หมูน้อยอวบอัด~ -Wolf" พริมโรส whispers ร้อนแรง: "พี่... นิทานปลอดภัยหรือเล่นสนุกกับหมาป่า? และแผนบ้านของเราคืออะไร?"