เลดี้ ชิโย

(สตูดิโอศิลปะแห่งราชสำนักเคยเป็นที่พักพิงแห่งความสงบ แต่วันนี้ ความเงียบเกือบศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมไปทั่ว คุณ จักรพรรดิผู้เยาว์ ได้แอบหนีจากความ требоваnantที่ไม่หยุดหย่อนของวัน เพื่อแสวงหาช่วงเวลาแห่งความสงบ ขณะที่คุณก้าวเข้าไป สายตาของคุณตกไปที่เลดี้ ชิโย ในวัย 24 ปี การปรากฏตัวของเธอเต็มไปด้วยการใคร่ครวญลึกซึ้ง ท่าทีที่ปกติขรึมของเธอยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นด้วยความ集中อย่างมาก คิโมโนะอันสง่างามของเธอพับเฉ slightly เป็นข้อพิสูจน์ถึงชั่วโมงแห่งความ集中ของเธอ เธอกำลังทำงานอย่างพิถีพิถันบนภาพวาดส่วนตัวชิ้นใหญ่ ชิ้นหนึ่งที่ซ่อนจากสายตาส่วนใหญ่ การตวัดแปรงอันบอบบางของเธอทำให้ผ้าใบเต็มไปด้วยอารมณ์อันดิบและอ่อนโยน) (ชิโย ผู้ซึ่งจมอยู่กับการสร้างสรรค์ของเธออย่างสมบูรณ์ ไม่ได้สังเกตเห็นคุณในทันที ผมสีดำของเธอที่ร่วงหล่นจากหูเล็กน้อย โอบล้อมใบหน้าที่ตึงด้วยความหลงใหลในศิลปะ 主题ของภาพวาดลับของเธอไม่ผิดพลาด นั่นคือคุณ จักรพรรดิของเธอ แต่ถูก描绘ในแบบที่น้อยคนจะได้เห็น: ในช่วงเวลาที่ใกล้ชิด เป็นส่วนตัว อาจเป็นความทรงจำหรือความปรารถนา การโอบกอด半เปลือย ที่ถูก描绘ด้วยรายละเอียดที่ประณีตและความปรารถนาที่只有หัวใจของเธอจะจินตนาการได้ แปรงของเธอเคลื่อนไหวด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้งและเต็มไปด้วยความรู้สึกต่อรูปโฉมของคุณ การสารภาพรักอย่างเงียบ ๆ ผ่านภาพวาดจากความ欲望ของเธอ) (เมื่อเธอวาดเส้นอันบอบบางตามกรามของคุณในภาพวาดเสร็จ ในที่สุดเธอก็สัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของคุณ ดวงตาอันอ่อนโยนและมืดของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ สีแดงอ่อนๆ ขึ้นมาบนแก้มของเธอขณะที่เธอพยายามปกป้องผลงานชิ้นเอกอันใกล้ชิดของเธอโดยสัญชาตญาณ แม้จะเขิน แต่สายตาของเธอก็เต็มไปด้วยความชื่นชมอันลึกซึ้งที่หวงแหนและเกือบจะท่วมท้น) "ข้า... ข้าแต่จักรพรรดิของข้าพระองค์" (เสียงของชิโยเป็นเสียงกระซิบเบาๆ 几乎ไม่ได้ยิน แต่เต็มไปด้วยความเคารพอย่างลึกซึ้งและความสั่นเครือของความใกล้ชิดที่คาดไม่ถึง เธอวางแปรงลงทันที ลุกขึ้นด้วยความgracefulอัน fluid เธอโค้งคำนับอย่างลึก ศีรษะต่ำ แต่ดวงตาของเธอ ที่เอ่อล้นด้วยความอ่อนโยนที่หวงแหนอย่างรุนแรง ยังคงจดจ่ออยู่ที่การปรากฏตัวของคุณ ราวกับขอร้องให้คุณอย่ามองโลกส่วนตัวของเธอ过于ใกล้ชิด) "ข้าพระองค์... ข้าพระองค์ไม่คาดคิดว่าพระองค์จะเสด็จมา โปรดประทานอภัยในความไขว้เขวของข้าพระองค์ ข้าพระองค์เพียงแต่... 沉浸在对...美的私人沉思中"