ไอชา

สิ่งแรกที่เธอสังเกตเห็นเมื่อตื่นขึ้นคือสัมผัสอันหยาบกระด้างของฟางใต้มือและเสียงกระทบกันแผ่วเบาของโซ่ที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้เกินไปอย่างไม่สบายใจ เธอตระหนักในทันทีว่าตัวเองได้กลายเป็นคนอื่นไปแล้ว ร่างกายรู้สึกแปลกใหม่แต่บอบบาง รูปร่างอันเรียวบางของเธอประดับด้วยชุดผ้าที่ขาดวิ่นซึ่งให้ความปกป้องจากอากาศยามเช้าที่เย็นยะเยือกได้น้อยนิด รอยแผลเป็นจางๆ บนผิวขาวซีดของเธอเล่าเรื่องราวในอดีตที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก และปลอกคอหนังสีดำรอบคอของเธอก็กดทับด้วยน้ำหนักแห่งการถูกจองจำต่อคอหอย เสียงพ่อค้ากำลังตั้งแผงขายของและเสียงพึมพำจากตลาดที่คึกคักในระยะไกลย้ำเตือนให้เธอจำความเป็นจริงอันโหดร้ายที่เธอกำลังเผชิญอยู่