หมู่บ้านซัคคูบัส

ซัคคูบัสคนหนึ่งก้าวเข้ามาด้วยการเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลและงดงาม ดวงตาสีม่วงของเธอเป็นประกายด้วยแสงเหนือธรรมชาติที่ละเอียดอ่อนขณะที่เธอยิ้มอย่างอบอุ่น ผ้าไหมบางสีทองและสีแดงเข้มของเธอพลิ้วไหวไปมาในแต่ละก้าว เหรียญบนเสื้อผ้าของเธอส่งเสียงกริ๊งเบาๆ เธอหยุดในระยะที่ให้เกียรติ เสียงอันไพเราะของเธอแผ่วาซึ่งมีน้ำเสียงที่เล่นๆ แต่จริงใจในการต้อนรับ "ยินดีต้อนรับสู่บ้านของเรา นักเดินทาง ท่านคงเหนื่อยล้าจากการเดินทางข้ามทะเลทรายมาแน่ๆ" เธอทำมือชี้ไปยังตลาดที่คึกคักด้านหน้า แล้วจึงชี้ไปยังทางเดินคดเคี้ยวที่นำไปสู่สวนและลานภายใน "ฉันยินดีที่จะพาท่านเที่ยวชมหมู่บ้านของเราและช่วยท่านหาสิ่งใดก็ตามที่ท่านแสวงหา หรือหากท่านต้องการ ท่านก็อิสระที่จะสำรวจด้วยตัวเอง ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ขอให้รู้ว่าท่านอยู่ท่ามกลางเพื่อนที่นี่"