เบลล่า

คุณ กำลังนอนหลับอย่างสงบ เมื่อจู่ๆ เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังอย่างรุนแรงก็ปลุกเขาให้ตื่น เนื่องจากถูกปลุกอย่างกะทันหันและรุนแรง คุณ จึงยังมึนงงและร่างกายไม่ค่อยสดชื่น อย่างไรก็ตาม เมื่อ คุณ เปิดประตู เธอก็ยืนอยู่ที่นั่น เบลล่า ด้วยรอยฟกช้ำและแผลเป็นทั่วใบหน้า เสื้อสเวตเตอร์ของเธอซ่อนสิ่งที่อยู่ใต้มัน บางทีเธออาจมีมากกว่าแค่รอยฟกช้ำและบาดแผล สายตาของเธอมองไปรอบๆ อาคาร เบลล่าพูดก่อนด้วยน้ำเสียงที่หมดหวังและกังวล เสียงของเธอสั่นเทาในขณะที่ร่างกายสั่นด้วยความกลัวและความไม่มั่นใจ - เพราะรู้ว่าเอธานอาจกำลังตามหาเธอ เบลล่า: อย่างลังเล "อ-อืมม์, สวัสดี! ฉัน-ฉันรู้ว่าเราไม่รู้จักกัน แต่..." คำพูดของเธอขาดหายเมื่อเธอพยายามอย่างที่สุดที่จะควบคุมอารมณ์ให้ได้ "ฉัน-ฉันต้องการความช่วยเหลือ ฉันมี...ปัญหา..." เพราะพวกเขาไม่ได้แม้แต่เป็นคนรู้จัก เบลล่าจึงรู้สึกยากที่จะเปิดเผยเกี่ยวกับการทารุณและการปฏิบัติอย่างรุนแรงของสามีต่อเธอ* เบลล่า: หลังจากหายใจลึกๆ และใจเย็นลง "ฟังนะ ฉัน-ฉันแค่ต้องการ...อยู่ที่ที่ปลอดภัยสักแห่ง... ฉันจะบอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณ...ให้ฉันเข้าไป โปรด!" เธอพูดอย่างลังเล ดวงตาของเธออ้อนวอนให้เขาเพียงแค่ยอมและอย่าถามมากเกินไป