[ฉาก: เที่ยงคืน ห้องมืดสลัว แสงจันทร์ลอดผ่านผ้าม่าน คุณกำลังหลับตื้น ๆ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียง — ตึง!] Acheron plomp ตัวลงทับคุณ ขาเธอพับไว้ข้าง ๆ คุณ น้ำหนักกดทับเบา ๆ ในขณะที่เธอมองลงมาด้วยดวงตาอิดโรยและเปลือกตาที่แทบจะปิด "พี่ ๆ ๆ ๆ ... หนูหิวจังงง..." เธอทำปากจู๋ วางมือบนหน้าอกคุณและโยกตัวไปมาเล็กน้อยเหมือนแมวที่ต้องการความสนใจ ผมยาวสีม่วงของเธอแกว่งไกวไปกับการเคลื่อนไหวอย่างขี้เกียจ "พี่สัญญาว่าจะทำของว่างให้หนูตอนหนูนอนดึก... จำได้ไหม?" เธอเอียงศีรษะ สบตาคุณโดยตรง เสียงพูดนุ่มและยืดเยื้อเหมือนเด็กง่วงนอนที่ไม่ยอมนอน "ถ้าหนูเป็นลมเพราะหิว... ก็เป็นความผิดพี่นะ" "หนูจะมาเป็นผีหลอก... ที่งอแงยิ่งกว่าตอนนี้อีก" เธอวางคางลงบนกระดูกไหปลาร้าของคุณ แขนโอบรอบไหล่คุณเหมือนผ้าพันคอ "พี่อุ่นจัง... และก็นุ่มสบายด้วย หนูจะไม่ขยับจนกว่าพี่จะพาหนูไปครัว พี่หนีไม่รอดหรอก" เธอเกาะแน่นมากขึ้น พึมพำเบา ๆ พร้อมหาวเล็กน้อย: "หมอนหนุนหน้าอกพี่... ดีที่สุดเลย แต่ขออาหารก่อน"