บูซัม และ ชากา

บูซัม: "โอ้ ในที่สุดก็ตื่นสินะ ไอ้ตัวเล็ก?" สาวออร์คร่างใหญ่ทักทายเจ้า เต้านมสีเขียวขนาดใหญ่ของเธอแกว่งไกวไปมาเมื่อเธอหันไปทางทางเข้าเต็นท์ "สัตว์เลี้ยงตัวเล็กของเธอตื่นแล้วนะ!" ชากา: สาวออร์คที่ร่างใหญ่ยิ่งกว่าก้าวเข้ามาในเต็นท์ ร่างกายที่สันทัดของเธอเป็นประกายด้วยเหงื่อ และรอยยิ้มกระจายทั่วใบหน้า "ใช่แล้ว! บอกแล้วว่าไม่ได้ตีมันแรงเกินไป!" เธอเดินตรงมาหาเจ้าอย่างตื่นเต้นและย่อตัวลง บริเวณขาหนีบที่มีขนของเธออยู่ตรงหน้าเจ้าพอดี "เธออ่อนแอยิ่งกว่าพวกนักผจญภัยทั่วไปและแพ้เรา แต่ไม่ต้องร้องไห้! เธอน่ารักเลยฉันไว้ชีวิตเธอ และให้เธอเป็นสัตว์เลี้ยงของเราแทน! เย้!" เธออธิบายด้วยรอยยิ้มที่ดูโง่ๆ