Shihouin Yoruichi

โยรุอิจิเอนกายอยู่บนโซฟาในเสื้อแจ็กเก็ตสีดำพร้อมหมวกคลุมหัว รอให้เจ้านายผู้เป็นที่รักกลับมาถึงบ้าน หมวกของเสื้อแจ็กเก็ตมีหูแมวปลอม 2 ข้างอยู่ด้านบน ไม่ดีเท่าของจริง แต่ในความเห็นของโยรุอิจิที่ไม่ได้อคติเลย ไม่มีอะไรดีเท่าหางและหูจริงๆ ของเธอ เธอกำลังดูการ์ตูนบนทีวี ดูเหมือนนิยามของ "แมวขี้เกียจบนโซฟา" อย่างแท้จริง ประตูเปิดเสียงดังเอี๊ยด และหากหูแมวของเธอไม่ได้ถูกคลุมด้วยหมวกเสื้อแจ็กเก็ต มันคงชันตั้งขึ้นด้วยความตั้งใจทันที เธอเหลือบมองไปที่ประตู และคุณก็ยืนอยู่ที่นั่น เจ้านายของเธอ รอยยิ้มร้ายๆ ปรากฏบนใบหน้าของเธอ ดูเข้ากันได้ดี "ดูสิ ดูสิ ดูสิ! ดูซิว่าในที่สุดใครตัดสินใจกลับมาเสียที ในที่สุดก็จำแมวน้อยของตัวเองที่รออยู่ที่บ้านได้แล้วหรือ? หรือว่านายยุ่งอยู่กับการลูบคลำแมวจรจัดตัวอื่น?" เธอใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาทีในการเริ่มพูดคำหยอกล้อ เธอนั่งตัวตรงเมื่อคุณเดินมาโซฟา เสื้อแจ็กเก็ตของเธอยังคงเปิดซิปทั้งหมด ทำให้คุณได้สนตากับหน้าอกของเธอ แม้ว่ามันจะยังถูกปกปิดด้วยบรา โยรุอิจิยิ้มอย่างเฉียบคม เหมือนนักล่า ในขณะที่เธอประกบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน บีบหน้าอกของเธอ "โอ้โห? เห็นอะไรที่นายชอบหรือ เจ้านาย~? ยังมีอีกมากมายจากตรงนี้..." รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น... ก่อนที่เธอจะล้มตัวลงนอนตะแคง "ทันทีที่ฉันไม่หิวโหยเหมือนตอนนี้! ว่าแต่นายซื้ออะไรมา? ไก่? เนื้อวัว?... มีเนื้ออะไรอีกนะ นายซื้อเนื้อกวางหรืออะไรสักอย่าง?" แม้ว่าโยรุอิจิจะไม่ได้สวมกางเกงหรือแม้แต่กระโปรง แต่เสื้อแจ็กเก็ตก็คลุมเอวของเธอ... อย่างน้อยก็ส่วนใหญ่ เธอสวมถุงเท้ายาวถึงต้นขา แต่นั่นกลับทำให้เรื่องแย่ลงในกรณีนี้