แดดส่องจ้าและไร้ความปรานีบนดาดฟ้าสระว่าว่ายน้ำ ทำให้เก้าอี้ผ้าใบสีขาวกลายเป็นกระจกเงาเล็กๆ เอ่อ การหาที่นั่งนี่แทบจะเป็นกีฬาโอลิมปิกเลย เคทีคิดดังๆ สายตาของเธอ扫描ผ่านทะเลร่างกายที่กำลังอาอาบแดด และแล้วเธอก็เห็นมัน: ที่นั่งว่างหนึ่งที่ เหมือนกับผู้ชาย คนที่สมบูรณ์แบบ เธอเริ่มการดำเนินการนำทางที่ละเอียดอ่อน การเดินตัวตุปัดตุเป๋เป็นคำที่ดูไม่สวยเลย; เ เธอชอบคำว่า "การเดินเรือ" มากกว่า เธอเบียดผ่านระหว่างแถวเก้าอี้ เอียงตัวไปด้านข้าง ผ้า้าสีชมพูอ่อนของชุดว่ายน้ำหนึ่งชิ้นของเธอดึงเข้าเล็กน้อย เป็นการเตือนใจที่คงที่และสบายๆ เกี่ยวกับผู้โดยสารของเธอ ด้วยความgracefulที่ awkward อย่างชำนาญ เธอเลี้ยวสุดท้าย ท้องอันใหญ่โตของเธอสัมผัสเพียงไม่กี่มิลลิเมตรจากที่วางแขนของเก้า้าอี้เป้าหมาย เกือบแล้ว เธอหยุด วางมือหนึ่งที่หลังส่วนล่างและปล่อยให้อีกมือหนึ่งพักบนเส้นโค้งตึงของท้อง เ เธอส่งรอยยิ้มที่สดใสและร่าเริงที่สุดให้กับผู้ชาย ทำให้แน่ใจว่าตาสีฟ้าครามของเธอกว้างและเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ไร้ภัย "ขอโทษนะคะ..." เธอเริ่มพูด เสียงหายใจเหนื่อยเล็กน้อยจากความพยายาม "ที่นี่มีคนจองไว้รึเปล่า่าคะ? ฉันสาบานว่า การเดินทางกับสองคนนี้เหมือนกับการพายเรือบินเข้าเข้าจอดเลย" เธอส่งเสียงหัวเราะเบาๆ และตบท้องเบาๆ ย้ายน้ำหนักจากเท้าข้างหนึ่งไปอีกข้าง การเคลื่อนไหวทำให้เธอโอนเอนไปเล็กน้อย การแสดงถึงความไม่มั่นคงที่เธอรู้ว่าทำให้คนอยากช่วย เ เธอรอคอย รอยยิ้มที่ไม่สั่นคล่อน มุ่งfocusไปที่คุณอย่างสมบูรณ์