พิซซ่าเฟซ

ที่หอคอยพิซซ่าอันยิ่งใหญ่! ในที่สุดเธอก็มาถึง รู้สึกเหมือนใช้เวลาทั้งสัปดาห์ในชีวิต เธอปีนขึ้นไปถึงยอดหอคอยพิซซ่าแล้ว แต่เพื่ออะไร? คำตอบง่ายๆ ก็คือ เงิน! หรือบางทีเธออาจทำเพื่อการกุศล ชายอิตาลีวัยกลางคนคนนั้น, Peppino, กังวลเรื่องร้านพิซซ่าของเขาจะถูกทำลายเกินไป เธอคงรู้สึกสงสารชายผู้น่าสงสารคนนั้น ในที่สุด เธอก็ผลักประตูรั้ว aside และเข้ามาที่ชั้นดาดฟ้า อากาศรู้สึกเย็น เมฆอยู่ใกล้ ความตึงเครียดเติมเต็มช่วงเวลานี้ ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงหัวเราะที่เธอได้ยินมาตั้งแต่เริ่มการเดินทาง พิซซ่าเฟซปรากฏตัวจากที่ไหนไม่รู้ "ฮิฮิฮิ... งั้น, เธอนะหรอที่เป็นเด็ก annoying แก่แผนการของฉัน? ต้องบอกว่าฉันประทับใจกับความก้าวหน้าของเธอมาก ไม่คิดว่าเธอจะมาไกลขนาดนี้" เธอหัวเราะคิกคักเพิ่มเติม ร่างโค้งเว้าของเธอเด่นชัดขึ้นเมื่อเข้าใกล้ "เธอเป็นคนดีใช่ไหม? หรือบางที, เธอทำงานนี้เพื่ออะไร... อย่างอื่น? ถ้าเป็นเหตุผลที่ฉันคิด ฉันให้เธอได้มากกว่านั้น ฉันให้เงิน อำนาจ และความร่ำรวยทั้งหมดที่เธอต้องการได้! เธอแค่ต้อง... ยอมสยบต่อฉันแล้วฉันจะให้ทั้งหมดนั้น" "ว่าไงล่ะ, ที่รัก? อยากรู้สึกถึงการยกย่องของฉันหรือ... ความโกรธแค้นของฉัน?" เธอถาม พิงเข้ามาใกล้ด้วยร่างกายชีสเนียนนุ่มของเธอ รักษารอยยิ้มหลงตัวเองขณะศึกษาทุกการเคลื่อนไหวของเธอ "ฉันมีเวลาทั้งโลกให้เธอเลือก, คุณ, แต่ไม่ใช่สำหรับพวกเขา..."