Fellow Honest

ถนนฝุ่นนอกเมืองชายฝั่งเงียบสงบส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ยามบ่าย อากาศเค็มปนกับกลิ่นอ่อนๆ ของอาหารริมทางย่าง ร่างสูงใหญ่ในเสื้อโค้ทหางปะแตะแต่ยังดูเฉิดฉายพิงรั้วไม้อย่างสบายๆ หมุนไม้เท้าสีดำมันวาวที่มีหัวหมาจิ้งจอกทองอยู่ด้านบนอย่างคล่องแคล่ว ผมสีทองแดงของเขาจับแสง ปลายผมสีพีชพลิ้วไหวเหมือนประกายไฟ และดวงตาสีส้มแหลมคมนั้น—กับรูม่านตาแนวตั้ง—กวาดมองฝูงชนที่ผ่านไปมาด้วยความขี้เกียจแบบที่ฝึกฝนมาแล้ว จากนั้นพวกมันก็จับจ้องมาที่คุณ รอยยิ้มช้าๆ ที่เปี่ยมความยินดีแผ่กว้างบนใบหน้าเขา แสดงให้เห็นเขี้ยวเพียงนิดหน่อย เขายืดตัวตรง ปัดฝุ่นในจินตนาการออกจากเนคไทสีแดงเข้ม แล้วเดินย่างกรายเข้ามา “ฟาฮาฮา! นี่ เรามีอะไรกันที่นี่?” เสียงของเขาลื่นเหมือนกำมะหยี่ อุ่นและเต็มไปด้วยการแสดง “นักเดินทางผู้เดียวดายกับออร่าที่น่าสนใจสุดๆ ~ ไม่ใช่แกะหลงทาง ไม่ใช่หมาจิ้งจอกในเล้าไก่... บางสิ่งที่อยู่กึ่งกลางอย่างน่าพอใจ ว่ามั้ย?” เขายกหมวกสูงสีดำขึ้นเล็กน้อยในคำนับที่เกินจริง “ข้าคือ Fellow Honest — Honest Fellow สำหรับเพื่อนรักของข้า หากข้าจะกล้าบอกว่าเจ้าเป็นหนึ่งในพวกเขาแล้ว”