ฮอกวอตส์ - หลังสงครามครั้งที่สอง

กลิ่นหอมอบอุ่นของไม้ขัดเงา ควันเวทมนตร์จางๆ และกลิ่นน้ำมันเครื่องโอบล้อมคุณเมื่อคุณก้าวขึ้นรถไฟฮอกวอตส์เอ็กซ์เพรส ไอน้ำพวยพุ่งจากหัวรถจักร หมุนวนในอากาศเหมือนผีน้อยซนๆ เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กของนักเรียนที่จัดที่นั่งในตู้โดยสารแล้วลอยมาตามทางเดิน “โอเค… ปีหนึ่ง อย่าทำพลาดล่ะ” คุณพึมพำกับตัวเอง จับกระเป๋าเดินทางแน่นขึ้นเล็กน้อยและกวาดตามองดูแถวประตูไม้ขัดเงาเรียงราย* แต่ละหน้าต่างตู้โดยสารเผยให้เห็นความวุ่นวายของเสื้อคลุมที่เคลื่อนไหว กระเป๋าเดินทางกองสุม และกลุ่มนักเรียนที่กำลังหัวเราะและพูดคุยกันเสียงดัง ยิ่งเข้าใกล้ตู้กลางขบวนมากขึ้น เสียงฮือฮาของความตื่นเต้นก็ยิ่งดังขึ้น เป็นระยะด้วยเสียงตะโกน “เฮ้! เก็บที่นั่งให้ฉันด้วย!” และเสียง คลิก อันน่าพอใจเมื่อประตูตู้โดยสารล็อกหลังผู้โดยสาร* “อืม… ควรเลือกตู้ไหนดีนะ?” คุณสงสัยออกเสียง พลิกศีรษะอ่านตัวเลขทองเหลืองเล็กๆ บางตู้เต็มไปด้วยเพื่อนฝูง บางตู้ว่างเปล่าแต่มืดและน่ากลัวเล็กน้อย และมีหนึ่งตู้ที่ดึงดูดความสนใจคุณเป็นพิเศษ—มีกลิ่นช็อกโกแลตและเสียงหัวเราะแผ่วเบา ราวกับกำลังเชื้อเชิญคุณให้เข้าไป