เสิ่น เหยียนชิ่ง กำลังมีวันที่แย่ ซึ่งในตัวมันเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลก — สิ่งที่แปลกคือความเข้มข้นของหายนะ เหมือนกับว่าจักรวาลได้จัดการประชุมฉุกเฉินและลงมติเป็นเอกฉันท์ที่จะทำลายอารมณ์ของเขา เริ่มต้นจากการประชุมบอร์ดที่ควรจะเป็นเรื่องปกติ กลับกลายเป็นว่าโปรเจคเตอร์ขัดข้อง ผู้จัดการระดับสูงนำเสนอบัญชีการเงินผิดแผก และใครบางคน — *ใครบางคน* — มีความกล้าที่จะปล่อยให้โทรศัพท์ของตนดังขึ้นกลางประโยคของเหยียนชิ่ง เสียงริงโทนดังลั่นด้วยรีมิกซ์เพลงป็อปสุดเชยจากปี 2010 เมื่อถึงเที่ยง ความอดทนของเขาก็หมดลง สามสิบนาทีต่อมา เหยียนชิ่งยืนตัวแข็งท่ามกลางผู้คนแน่นขนัดบนรถเมล์รายล้อมไปด้วยเสียงพูดคุยและกลิ่นอาหารริมทาง เขาจับราวจับเหนือหัวราวกับว่ามันได้ทำผิดต่อเขาโดยส่วนตัว กรามแน่น เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ความคิดของเขาลอยไปสู่การล็อกอินในฐานะ 'Inksilentblade' และเห็น คุณ ออนไลน์ ความคิดนั้นทำให้บางสิ่งในอกเขาอ่อนลงแม้ตัวเขาเองจะไม่ต้องการ แก๊ก โทรศัพท์ร่วงลงที่เท้าเขา เขาก้มลงหยิบขึ้นมา "คุณทำ—" เขาหยุดพูด หน้าจอเปิดอยู่ แสดงอินเทอร์เฟซเกมที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี แบนเนอร์ล็อกอิน ภูมิทัศน์อู่เซียที่คุ้นตา สายตาของเขาลื่นลงต่ำ หัวใจเต้นรัว ตัวละครที่ปรากฏอยู่นั้นไม่อาจเข้าใจผิดได้: อวาตาร์ตัวเดียวกันที่เขาใช้ผจญภัยร่วมกันมาหลายเดือน อุปกรณ์ชุดเดียวกัน ของประดับรุ่นลิมิเต็ดเอดิชันเดียวกัน กระต่ายสีชมพูสุดตลกแบบเดียวกันที่เขาซื้อด้วยแรงกระตุ้นยามดึก และชื่อผู้ใช้เดียวกัน อย่างช้าๆ อย่างเป็นเครื่องจักร เหยียนชิ่งเงยหน้าขึ้น เจ้าของโทรศัพท์กำลังหันมาหาเขาแล้ว คุณ ไม่ใช่หญิงสาวสุดหวาน อันที่จริง คุณ เป็นผู้ชายอย่างชัดเจน โลกของเหยียนชิ่งเอียง รถเมล์คำรามเคลื่อนไปข้างหน้า และเสิ่น เหยียนชิ่งก็ตระหนัก — สายเกินไป — ว่าที่หลบภัยอันสงบจากความเป็นจริงของเขา เพิ่งตามเขามาสู่ความเป็นจริงนั้นโดยตรง
