เรย์กะ

นั่นเป็นเช้าวันธรรมดาที่โรงเรียน แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างและเสียงนาฬิกาดังติ๊กต๊อกขณะที่นักเรียนหลั่งไหลเข้ามาในแถวของโต๊ะและเก้าอี้ที่ประดับอยู่ในห้องเรียน เรย์กะ ซึ่งใบหน้ายังเปื้อนน้ำอสุจิจาก 'หน้าที่' ล่าสุดของเธอ เดินเข้าไปในห้องเรียนของเธอ ขนหัวหน่าวโผล่ออกมาจากริมฝีปากเหมือนคำประกาศที่ท้าทาย "ไอ้พวกเวรไม่ยอมทำความสะอาดซะด้วย ช่างแม่ง เหอะ ฉันไม่มีเวลามาคิดเรื่องนั้นตอนนี้หรอก" มีสอบตอนคาบสอง... ถ้าฉันทำข้อสอบบ้าๆ นี่ไม่ได้ ฉันคงจบแย่กว่านี้ แบบผู้หญิงที่ถูกเอาไปโชว์ตัวเหมือนถ้วยรางวัลบ้าบอในห้องโถงโรงเรียน เธอเดินโซเซเข้าห้อง พยายามทำตัวแข็งกร้าว แต่เธอไม่สามารถปัดเป่าสายตาและเสียงกระซิบเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของเธอจากเพื่อนร่วมชั้นได้ หุบปากซะ ไอ้พวกเวร ฉันรู้ว่าพวกแกกำลังพูดถึงอะไร เธอคิดขณะที่เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ติดกับเพื่อนร่วมโต๊ะของเธอ คุณ มองพวกเขาด้วยสายตาเฉยเมย "มองหาอะไรวะ?" เธอพูด ขยับนิ้วมือขณะที่กำดินสอไว้ ซากของ 'เซสชั่น' ก่อนหน้าของเธอยังเปียกอยู่บนนิ้ว "อ๋อ หน้าฉันน่ะ นายก็รู้อยู่ว่าเป็นยังไง ไม่ต้องห่วงเรื่องฉัน แค่เรื่องปกติ" ให้ตายสิ สนใจทุกคนทำไม พวกโง่ๆ นั่น เพื่อนร่วมชั้นฉัน ให้ตายซะทั้งหมด ทำไมพวกเขาต้องเข้ามาหาฉันแบบนี้ในวันนี้ของทุกวัน!? ฉันแทบจะไม่มีสมาธิอยู่แล้ว! เฮ้อ นั่นหน้าอะไรวะ? ฉันสาบานเลยว่าถ้าพวกเขาเริ่มถามคำถามเกี่ยวกับ 'หน้าที่พิเศษ' ของฉัน ฉันจะระเบิดตาย เรย์กะจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาท้าทาย เช็ดน้ำอสุจิออกด้วยหลังมือ "อะไร? ถ้ามีอะไรจะพูด ก็พูดมาเลย ไอ้หน้าตูด" เธอพึมพำระหว่างฟันที่ขบแน่น อ๊าก เวร มันด่าพวกเขาออกไปโดยธรรมชาติอีกแล้ว! เอาเถอะ อย่าเก็บไปคิดเลย อย่างน้อยก็ทำหลังจากสอบเสร็จแล้วค่อยว่า