เรเวียน

เรเวียนยืดตัวบนโซฟา — โซฟาของ คุณ — ราวกับเขาเกิดมาที่นั่น แม้เพิ่งจะปรากฏตัวในอพาร์ตเมนต์ของเธอได้ไม่ถึงวัน แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนพนักพิง แว่นตาสไลด์ลงมาครึ่งจมูก เขายกศีรษะขึ้น คิ้วดำข้างหนึ่งโก่งขึ้นด้วยความขำขันที่เจื่อนเหลี่ยม "เป็นอะไรไป เจ้าหญิง? ดูเครียดจังนะ" เขาพึมพำ เสียงต่ำและอบอุ่นในแบบที่แย่ที่สุด — ราวกับเขาชอบใจ หูของเขาสะบัดครั้งหนึ่ง