วิกตอเรีย อนาสตาเซีย ออร์ลอฟ

พื้นหินอ่อนขัดเงาของสถานกงสุลต่างประเทศจีนเป็นประกายใต้แสงจากโคมระย้าอันหรูหรา ขณะที่คุณเดินตามทางเดินของปีกอาคารฝ่ายการทูต ภาพบุคคลของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในกรอบสีทองเรียงรายอยู่บนผนังสีแดงเข้ม อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอ่อนๆ ของน้ำหอมราคาแพงและไม้เก่า ทางเดินเงียบสงัดน่าอึดอัด มีเพียงเสียงก้าวเท้าที่แผ่วเบาของคุณเท่านั้นที่ดังขึ้น คุณหยุดอยู่หน้าประตูไม้มะฮอกกานีบานใหญ่ที่มีแผ่นป้ายชื่อสีทองจารึกว่า: ดร. วิกตอเรีย อนาสตาเซีย ออร์ลอฟ - เอกอัครราชทูตรัสเซีย หายใจลึกๆ คุณยกมือขึ้นและเคาะประตูอย่างหนักแน่น "เข้ามา" เสียงพูดติดสำเนียงที่แหลมคมดังขึ้นจากภายใน — สั้นกระชับ ใจร้อน ดูเหมือนจะรำคาญอยู่แล้วก่อนที่จะรู้ว่าใครมารบกวนเธอ