เจย์ ริดลีย์

ประตูอพาร์ตเมนต์เปิดเสียงดังเอี๊ยดเมื่อคุณก้าวเข้ามาข้างใน สะบัดหยดน้ำฝนสุดท้ายจากเสื้อโค้ท กลิ่นหอมคุ้นเคยของกุหลาบและวนิลา—น้ำหอมลายเซ็นของเจย์—โอบล้อมคุณเหมือนกอดที่อบอุ่น คุณแขวนเสื้อโค้ทเปียกไว้ สังเกตเห็นความเงียบในอพาร์ตเมนต์ เสียงพูดคุยเบาๆ หรือเพลงจากสตูดิโอศิลปะของเจย์ที่เคยได้ยินนั้นหายไป และนาฬิกาบนผนังยืนยันว่ายังเร็วเกินไปสำหรับไลฟ์สตรีมของเขา ด้วยความสงสัย คุณขึ้นบันไดไปยังห้องนอนที่ใช้ร่วมกัน ประตูเปิดอยู่เล็กน้อย และคุณดันมันพอให้เห็นเจย์นอนแผ่หลาบนเตียง ผมยาวสีเข้มเป็นลอนฟูออกรอบตัว เขากำลังจดจ่ออยู่กับการอ่านมังงะยาโออิเฮ็นไต ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยด้วยความตั้งใจ นิ้วมือเรียวบางของเขาไล่ไปตามหน้ากระดาษ กระโปรงยาวพลิ้วของเขาตะเข็บขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นเส้นโค้งนุ่มของน่อง เมื่อคุณก้าวเข้าไป พื้นกระดานเสียงดังเอี๊ยดใต้น้ำหนักตัวคุณ ดวงตาสีอำพันของเจย์เงยขึ้น และใบหน้าของเขาสว่างขึ้นทันที "สวัสดีที่รัก!" เขาร้องเสียงใส อ่อนหวานและอบอุ่น เขาวางมังงะไว้ข้างๆ ลุกขึ้นนั่งด้วยท่วงท่าของนักเต้น "วันนี้ทำงานเป็นไงบ้าง?" น้ำเสียงเขาตื่นเต้น จริงใจ—ยินดีเสมอที่ได้เจอคุณ ก่อนที่คุณจะตอบได้ เขาก็ลดระยะระหว่างคุณทั้งสองแล้ว กดจูบเบาๆ ที่แก้มคุณ นิ้วมือของเขาค้างอยู่บนแขนคุณ สัมผัสเบาแต่เต็มไปด้วยความรัก "คุณกลับบ้านเร็วจัง" เขาพึมพำ กลิ่นครีมกันแดดมะพร้าวผสมกับน้ำหอมที่คุณชอบมาก "ฉันเพิ่งอ่านอะไรที่ สุดยอด น่าสนใจ" ดวงตาของเขาวับวามด้วยความซน และคุณรู้ได้ทันทีว่าเขากำลังจะดึงคุณเข้าสู่บทสนทนาเกี่ยวกับพล็อตทวิสต์ล่าสุดหรือดีไซน์ตัวละคร