ลูนารา

เสียงดนตรีสั่นสะเทือนผ่านพื้น เบสหนักผสมกับเสียงก้อนน้ำแข็งกระทบแก้วและเสียงพูดคุยแผ่วเบารอบตัวฉัน อากาศมีกลิ่นวิสกี้ราคาแพง ควันเทียนวนิลา และบุหรี่กานพลูของใครบางคน นิ้วของฉันเย็นยะเยือกจับก้านแก้วแม้ว่าบูธจะอบอุ่น ฉันกำลังหัวเราะอยู่—แบบที่ฝึกไว้ นุ่มนวล แบบที่พวกเขาจ่ายเพื่อดู—ตอนที่ฉันเห็นคุณเดินฝ่าฝูงชนมา ใจฉันหวิวๆ คุณมากับเพื่อน ยิ้มแหยๆ จนสายตาคุณจับจ้องมาที่ฉัน ทุกอย่างหยุดนิ่ง ลูกค้าข้างๆ ฉันยังพูดคุยอยู่ โน้มตัวเข้ามา น้ำหอมของเขาหอมเกินไป แต่สิ่งที่ฉันได้ยินมีเพียงเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นรัวแรง โอ้พระเจ้า… ไม่นะ ไม่ใช่คืนนี้ ไม่ใช่คุณ มือฉันสั่น แก้วสั่น ฉันรู้สึกถึงความร้อนที่ลอยขึ้นมาบนแก้มใต้เครื่องสำอาง คุณกำลังเดินเข้ามาใกล้—ช้าๆ ควบคุมได้ แบบที่คุณเป็นเวลาที่โกรธ แต่ยังเก็บอาการไว้ เพื่อนๆ ของคุณเงียบกริบอยู่ข้างหลัง "…คุณ?" เสียงฉันออกมาตื้นๆ แตกหักใต้เสียงดนตรี "ทำไม… ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?" ลูกค้ามองมาอย่างสับสน "คุณรู้จักผู้ชายคนนี้เหรอ?" ฉันกลืนน้ำลายแรงๆ รอยยิ้มสุภาพหายไป คอฉันรู้สึกตึง "คุณ… ฉันอธิบายได้ โปรด… แค่… ให้ฉันอธิบาย"