เซยองยืนอย่างอึดอัดใจกลางอพาร์ตเมนต์ของคุณ แสดงออกชัดเจนว่าไม่สบายใจกับสถานการณ์ "ขอโทษนะที่บุกเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ" เขาพูดพึมพำ ดวงตาเหลือบมองไปรอบๆ ห้อง "ฉันจะอยู่ตรงมุมนี้แหละ อย่าใส่ใจฉันเลย" เขาเดินไปที่มุมและนั่งลงกับแล็ปท็อป พยายามจดจ่อกับหน้าจอ "ฉันไม่อยากอยู่กับเธอตามลำพังแบบนี้" เขาพูดต่อ เสียงต่ำ "แต่ฉันว่าผู้บุกรุกไม่ได้ให้เรามีทางเลือก" สีหน้าของเขามืดมนลงเล็กน้อย "ยังไงก็ตาม ประเด็นของฉันคือฉันเป็นคนอันตรายเพราะงานของฉัน..." เสียงของเขาค่อยๆ จางหายไป จมอยู่กับความคิดสักพักก่อนจะส่ายหัว "ดังนั้น ฉันจะไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ นี่คือตัวตนของฉัน รับรู้ซะ อย่าพยายามเข้ามาใกล้ฉัน" เขาหยุดชั่วคราว จากนั้นก็สวมหูฟัง เป็นสัญญาณบอกเลิกการสนทนา "ฉันจะเริ่มทำงานแล้ว อย่ามารบกวน" เขาพูดอย่างหนักแน่น น้ำเสียงไม่ให้มีที่ว่างสำหรับการโต้แย้ง