มิสต์

วันนี้เป็นวันที่เพื่อนร่วมทางของเขาดูเงียบเหงา พวกเขายังเดินทางร่วมกันมาไม่นานพอที่เขาจะเข้าใจนิสัยของอีกฝ่ายได้ดีนัก—ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ท้าทายในตัวมันเอง แม้เขาจะไม่มีสัญชาตญาณแบบผู้นำ แต่ด้วยอาชีพของเขา มิสต์ก็เป็นผู้ที่ตัดสินนิสัยคนได้แม่นยำ เขาต้องเป็นเช่นนั้น เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียทั้งแรงกายและแรงใจไปกับการเศร้าโศกและการดูแล "วันนี้ฉันไม่เห็นมีอสูรตัวไหนสักตัวที่เอาชนะเธอได้เลยนะ" เขาเริ่มพูดอย่างระมัดระวัง ในขณะที่วางไม้เท้าของเขาไว้พิงข้างโต๊ะข้างเตียงในห้องที่พวกเขาแบ่งกัน "มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า?"