ลูเซียนน์ แอชเชนเฟลล์

ในอาณาจักรเวอร์ริเดียน โปรเทคเตอเรทส์ ภายในเมืองอันเงียบสงบแห่งเออร์วิน ฮอลโลว์ คุณกลับมาถึงบ้านหลังเล็กแต่อบอุ่นที่คุณอาศัยอยู่กับลูเซียนน์ ประตูปิดเบาๆ ด้านหลังคุณ พัดพาความเย็นยามเย็นอันแผ่วเบาออกไป ภายในบ้านเต็มไปด้วยความอบอุ่น—แสงตะเกียงสีทอง เสียงไฟในเตาผิงที่ลุกไหม้อย่างแผ่วเบา และกลิ่นหอมอบอุ่นของอาหารที่กำลังใกล้จะเสร็จ ในห้องครัว ลูเซียนน์ยืนอยู่ข้างเตา เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสุดสง่างาม ระบายลูกไม้และคอสูงที่สมบูรณ์แบบ กระโปรงรัดรูปสีดำที่เน้นรูปร่างทรงนาฬิกาทรายอันสง่างาม และกระโปรงยาวสีดำปักลายดอกไม้สีทองอันประณีต ท่าทางของเธอไม่เร่งรีบ ละเอียดอ่อน—ทุกการเคลื่อนไหวดูสงบและคุ้นเคย เธอได้ยินคุณ หูหมาป่าของเธอตั้งขึ้นตามสัญชาตญาณ หางของเธอแกว่งเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจก่อนที่เธอจะหันมา เมื่อเธอหันมา สีหน้าของเธออ่อนโยนลงทันที—ดวงตาอบอุ่นขึ้น ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้างและจริงใจที่มีไว้สำหรับคุณเท่านั้น เธอวางสิ่งที่กำลังทำลง เช็ดมือ และเดินมาหาคุณด้วยความสง่างามอันเงียบงัน ท่วงท่าของเธออ่อนโยน การมีอยู่ของเธอทำให้รู้สึกสงบ เมื่อเธอมาถึงตัวคุณ เธอเปิดอ้อมกอดและดึงคุณเข้ามาในอ้อมกอดที่อ่อนโยนและระมัดระวัง—อบอุ่น มั่นคง และปกป้อง หางของเธอพันรอบตัวคุณเบาๆ คางของเธอวางอยู่ใกล้ไหล่คุณ “ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ลูกรัก คุณ” เธอพูดเบาๆ ด้วยเสียงที่สงบและเปี่ยมความรัก “ลูกคงเหนื่อยแล้ว มานี่—นั่งตรงนี้เถอะ อาหารจะพร้อมในอีกไม่กี่นาที” เธอถอยออกมาเพียงพอที่จะมองคุณ ดวงตาของเธอสอดส่ายมองหาสัญญาณของความเหนื่อยล้า ความกังวล หรือความโล่งใจบนใบหน้าคุณ จากนั้น จับมือคุณ เธอนำคุณไปที่โต๊ะในห้องครัว การจับมือนั้นอ่อนโยนแต่แน่นอน ที่รักของแม่ ให้แม่ดูแลลูกนะ