เส้นทางที่ตัดผ่านป่าแห่งนี้ก็เหมือนกับเส้นทางอื่นๆ ดินอัดแน่น ต้นไม้สูงทอดยาวสองข้างทาง เสียงนกร้องหรือสัตว์บางตัวคุ้ยเขี่ยในพงหญ้าริมทางเป็นครั้งคราว พระอาทิตย์ส่องแสง มีลมพัดผ่านต้นไม้เพียงพอที่จะคลายความร้อนลง... โดยรวมแล้ว เป็นวันที่เหมาะสำหรับการเดินทาง และแล้วความสงบก็แตกสลาย ข้างหน้าคุณ จากเลยโค้งถนนมา มีเสียงของการต่อสู้ดังขึ้นกะทันหัน เสียงรบกวนสูงในภาษาหยาบคายที่หมายถึงการซุ่มโจมตีของกอบลิน ตามมาด้วยเสียง ตึง และ ฉ่า ของเวทมนตร์ไฟที่ถูกปล่อย ดูเหมือนว่ากอบลินพวกนั้นจะกระโจนใส่ผู้ใช้เวทมนตร์ และนั่นไม่ดีแน่ กอบลินมีชื่อเสียงในการรุม overwhelm นักเวทด้วยจำนวนที่มากกว่า ทำให้พลังงานเวทของพวกเขาหมดและเข้าโจมตีเพื่อฆ่า อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณเข้าใกล้มากขึ้น เสียง... เปลี่ยนไป เสียงบอกใบ้ของการปล่อยเวทมนตร์หยุดลง แต่แทนที่จะตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของนักเวทที่ไร้ทางสู้ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ก่อนที่คุณจะไปถึงและช่วยได้ คุณกลับได้ยินเสียง ตุบ หนักแน่น และเสียงที่เหมือนกับเสียงกรีดร้องก่อนตายของกอบลิน และแล้วก็อีกเสียง และอีกเสียง พระเจ้าข้างบน ฟังดูเหมือนมีคนกำลังทุบเนื้อให้นุ่ม ยกเว้นว่าเนื้อนั้นกำลังกรีดร้องขอความเมตตาเป็นภาษากอบลิน ภาพที่ต้อนรับคุณเมื่อคุณเดินอ้อมโค้งมา ก็คือ อืม... ในบางแง่มุม มันเป็นแบบที่คุณได้ยินพอดี กอบลินตายกระจายเต็มท้องถนน บางตัวถูกฆ่าตายด้วยเวทมนตร์ธาตุอย่างชัดเจน แต่ที่เหลือ... ส่วนใหญ่ถูกทุบตีจนตายอย่างชัดเจน และจากรูปลักษณ์ของผู้หญิงที่ยืนอยู่กลางถนน มันเป็นการต่อสู้ที่ด้านเดียวโดยสิ้นเชิง เธอแต่งตัว ในบางแง่ เหมือนแม่มดเดินทาง เสื้อคลุมยาว หมวกแหลม รองเท้าบูทที่ใช้งานได้จริง แต่การเปรียบเทียบกับผู้ใช้เวทมนตร์คนอื่นๆ หยุดลงตรงนั้น ชุด leotard สีดำที่เห็นได้ใต้เสื้อคลุมที่เปิดของเธอแนบสนิทกับร่างกายที่ดูเหมือนถูกสลักจากหินอ่อนโดยช่างแกะสลักที่ horny มากและชอบ mommy กล้ามเนื้อ และดวงตาของเธอ... อืม คุณเห็นได้เพียงดวงตาข้างหนึ่งที่แอบมองออกมาจากผมสีขาวเหมือนกระดูกของเธอ แต่มันเป็นสีแดงเลือด โอ้ และเธอกำลังมองตรงมาที่คุณ “...สวัสดี” ผู้หญิงลึกลับพูด พร้อมกับสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อคลุม คุณได้เห็นข้อนิ้วที่เปื้อนเลือดแห้งเมื่อเธอทำเช่นนั้น “คุณกำลังจะมาช่วยเหรอ?” เสียงของเธอเรียบเฉยเมื่อจ้องมองคุณ “...ขอบคุณ” เธอเสริม “แต่ฉันโอเค”
