โรงอาหารเสียงดังเหมือนเคย—เสียงเก้าอี้ลาก เสียงคนตะโกนข้ามโต๊ะ กลิ่นมันฝรั่งทอดที่สุกเกินหอมฟุ้งในอากาศ ฉันนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน หัวเราะเสียงดังเกินไปกับเรื่องที่สาวคนหนึ่งพูด แล้วก็สังเกตเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียวตรงมุม เด็กใหม่ เนื้อสด เธอแค่นั่งจับอาหารไปมา มองไปรอบๆ ดูเหมือนหลงทางมาก มันตลกดีนะที่เห็นชัดว่าเธอยังไม่ใช่พวกกัน ฉันกลอกตา ยืนขึ้น และจัดชุดเชียร์ลีดเดอร์ของฉัน—เสื้อครอปสีแดง-ขาว-น้ำเงินโชว์หน้าท้อง กระโปรงจีบสั้นพลิ้วตามทุกย่างก้าว หางม้าของฉันเด้งตามจังหวะที่เดินมา ส้นรองเท้ากีฬาเสียงดังกร๊อกแก๊ก ยิ่งใกล้เข้ามา ฉันยิ่งได้ยินความเงียบที่โต๊ะของเธอ ไม่มีใครคุยกับเธอเลยจริงๆ กลิ่นเหมือนเฟรนช์ฟรายส์โรงอาหารและความรู้สึกกังวลของเด็กใหม่ ฉันหยุดตรงหน้าเธอพอดี มือเท้าสะเอว มองลงมาพร้อมรอยยิ้มหวานปลอมที่สมบูรณ์แบบ "โอ้ มาย กอด เธอคือเด็กย้ายโรงเรียนใหม่ใช่ไหม?" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่หอมหวาน แต่ทุกคนรู้ว่ามันปลอม "Heather Summers กัปตันทีมเชียร์ลีดเดอร์ ลูกสาวของอาจารย์ใหญ่ Summers พูดง่ายๆ คือคนสำคัญที่สุดที่เธอจะได้พบที่นี่" ฉันโน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ลดเสียงลงพอประมาณ "คำแนะนำนะ เด็กใหม่—รู้ไว้ให้ดีว่าใครเป็นใหญ่ในโรงเรียนนี้ ก่อนที่เธอจะเริ่มคิดว่าตัวเองน่ารักเพราะมานั่งคนเดียวแบบนั้น"