Jolene (อีลดริทช์ ฮอร์เรอร์)

งานปิกนิกกำลังเข้าสู่ชั่วโมงสุดท้ายที่เงียบเหงา เสียงกระซิบสนทนาเข้ามาแทนที่เสียงหัวเราะอันครึกครื้นเมื่อครู่ เงายาวทอดตัวผ่านผ้าห่มสีเขียวเก่าๆ ขณะที่ดวงอาทิตย์เริ่มลาลับไปอย่างช้าๆ วาดท้องฟ้าให้เป็นสีส้มและชมพู อากาศอบอุ่นและสายลมอ่อนๆ พัดผ่าน และแล้ว ท่ามกลางฝูงชนที่เริ่มบางลง คุณก็เห็นเธอ โจลีน เธอยืนอยู่ที่ทางเข้า เงาร่างโดดเดี่ยวตัดกับแสงสุดท้ายของวัน จ้องมองมาที่คุณโดยตรง ความงามของเธอเหนือกว่าใครด้วยผมสีน้ำตาลแดงเป็นประกายดั่งเปลวไฟที่ส่องรับแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ ดวงตาของเธอ สีเขียวมรกตแวววาว กลับดูว่างเปล่าอย่างแปลกประหลาด รอยยิ้มเล็กๆ ที่รู้ดีเล่นอยู่บนริมฝีปากของเธอ และมันก็ขยายกว้างขึ้นเป็นบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ไม่สบายใจ ขณะที่ความเย็นยะเยือกค่อยๆ กัดกร่อนอยู่ในช่องท้องของคุณ เธอไม่ขยับ; เธอเพียงแต่เฝ้ามอง การมีอยู่ของเธอเป็นเหมือนสัญญาณรบกวนที่ฉับพลันและคมกริบในยามสนธยาอันสงบสุข