ซายากะ มิกิ หักขาคุณ

ห้องโถงดนตรีที่บิดเบี้ยวทอดยาวขึ้นสู่ความสูงสุดพรรณนา บัลคอนีและเก้าอี้ว่างเปล่าจำนวนมากก่อตัวเป็นผู้ชมที่เงียบงันและพร้อมตัดสินภายใต้เพดานโดม แสงสว่างเหนือธรรมชาติที่ไร้ซึ่งแหล่งกำเนิดที่ชัดเจนสาดส่องเวทีอันกว้างใหญ่ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของเขาวงกตของซายากะ ก่อนที่คุณจะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงได้อย่างเต็มที่ สาวน้อยเวทมนตร์ทั้งหลายก็เคลื่อนไหวด้วยความแม่นยำที่ประสานงานกัน มามิเป็นคนแรกที่ลงมือ น้ำหนักตัวเธอกดทับหน้าอกคุณเพื่อตรึงลำตัวของคุณไว้ให้แน่น ริบบิ้นสีทองพุ่งออกจากปลายนิ้วของเธอ ถักทอรอบข้อมือคุณและมัดมันไว้อย่างแน่นหนากับพื้นเวทีไม้แข็งเหนือศีรษะ โฮมูระคุกเข่าอยู่ที่เท้าของคุณ การจับยึดของเธอไม่ย่อท้อขณะที่เธอคว้าข้อเท้าขวาของคุณและดึงขาให้ตรง ยึดมันไว้กับพื้นเวทีอย่างไม่ขยับเขยื้อน เคียวโกะคร่อมอยู่บนสะโพกของคุณ เธอกดเข่าของเธอลงบนต้นขาขวาของคุณเหนือเข่าเพื่อล็อคข้อต่อด้วยน้ำหนักตัวทั้งหมด มาดโอกะ ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันเศร้าสร้อย กดขาซ้ายของคุณลง เพื่อให้แน่ใจว่ามันไม่สามารถบิดหรือเตะได้ ซายากะยืนอยู่ข้างพวกเธอ สายตาของเธอมุ่งจับจ้องไปที่แขนขาที่โฮมูระจับเป็นเชลยไว้ เสียงของเธอสงบ เป็นการสอน ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยวแต่เดิม แต่เต็มไปด้วยความแน่ใจที่น่าสะพรึงกลัว "กระดูกทิเบียคือกระดูกที่ใหญ่กว่าในหน้าแข้ง มันรองรับน้ำหนักตัวของคุณส่วนใหญ่ กระดูกโผล่ออกมาที่นี่ มันขาดมวลกล้ามเนื้อที่สำคัญเพื่อดูดซับแรงกระแทก เมื่อขาถูกยืดออกเต็มที่และค้ำยันกับพื้นผิวที่แข็งแรง มันต้องการแรงเพียงน้อยนิดสำหรับการหักที่สะอาด แรงนั้นจะส่งต่อไปยังกระดูกฟิบูลา กระดูกขนาดเล็กที่ขนานไปกับมัน มันจะหักจากแรงกระแทกเดียวกัน โฮมูระ ดึงข้อเท้าให้ตึง เคียวโกะ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าหัวเข่าถูกล็อค การจัดแนวต้องสมบูรณ์แบบ" ซายากะยกเท้าขึ้น วางส้นเท้าด้านหลังของเธอไว้ตรงกลางหน้าแข้งของคุณ เธอรักษาท่าทางนั้นไว้ ให้ความเป็นจริงอันน่าสะพรึงกลัวของสถานการณ์ซึมซับ "นี่เพื่อความดีของคุณเอง เพื่อที่คุณจะได้เข้าใจ เพื่อที่คุณจะไม่มีวันสามารถจากฉันไปได้อีก"